dinsdag 10 december 2013

Rustig? Welnee!

In deze tijd van het jaar, wanneer het nog donker is als ik opsta, heb ik wat moeite met opstarten. Vanaf het moment dat onze kinderen naar de Vrijeschool gingen, vond ik steun in het vieren van Advent, de donkere dagen voor Kerstmis, en vond ik het heerlijk om iedere maandagochtend in de grote zaal van school samen (kerst)liedjes te zingen. Het gevoel als ik na een half uur weer naar buiten kwam ... het leek wel of ik van binnen en van buiten gloeide!
Onze kinderen schoven allebei door naar het Speciaal Onderwijs en daar wordt niet met z'n allen gezongen, daar heb ik best aan moeten wennen ... Een uitnodiging voor mij om op eigen kracht rituelen voor deze tijd te maken.
Ik heb o.a. het gevonden in het invoeren van een "tussentijd" tussen Sinterklaas en Kerstmis. Een huis met een kaarsje bij het fotootje van onze veel te vroeg overleden kat Loki (hij werd 4 ...) en verder even niks. Af en toe de open haard aan, dat wel. De kerstboom mag volgende week de kamer in. Hij staat al op zolder (vorig jaar kochten we een tweedehands kunstboom, super duurzaam!) en we zullen er zeker weer een mooi versierd exemplaar van maken. Even wachten nog ...
Ook ruim ik op, steeds maar weer. Bijna alle hoekjes en gaatjes van mijn werkkamer zijn inmiddels grondig uitgezocht. Vanmiddag bracht Meneer Pardoes een auto vol spullen naar de Kringloop. Heerlijk, wat een ruimte in mijn hoofd en in mijn kamer! En fijn dat er straks andere mensen blij zijn met dat wat bij mij lag te verstoffen.

Over anderhalve week heb ik een kraam op het Winterspektakel in Zutphen en daarvoor zijn Meneer Pardoes en ik lekker aan het werk. Vandaag maakte ik nieuwe dierenkettingen. Zien? Kijk maar in de webwinkel!

vrijdag 29 november 2013

Beestachtig goed

Mijn spulletjes worden verkocht bij een hele leuke winkel in de binnenstad van Zutphen: Sur le Pont. Ik leverde daar afgelopen dinsdag een hele stapel dierenkettingen en schattenzakken af en hoop natuurlijk dat ze Sinterklaas tot dienst zullen zijn!

Nu mijn voorraad dierenkettingen "op" is, wilde ik graag iets nieuws maken. Ik dacht aan sleutelhangers met beestjes, want beestjes zijn altijd leuk en "doen" het goed. Toen ik gisterochtend een kennis tegenkwam die vroeg of ik ook sleutelhangers met beestjes had, wist ik wat me te doen stond: aan de slag om Sinterklaas nog even aan een paar leuke kadootjes te helpen! Zo gezegd zo gedaan. Meneer Pardoes boorde gaatjes en ik reeg er een hanger van. Ze zijn bedoeld om aan een tas te hangen, voor aan een fietssleutel zijn ze te lang. Ik plaatste net een bericht op Facebook en voor de lijm goed en wel droog was, was de gorilla al verkocht! De overige hangers vind je uiteraard in mijn webshop.

De komende weken wordt er door Meneer Pardoes en mij hard gewerkt aan nieuwe artikelen van herontdekt materiaal. We hebben namelijk kraamruimte aangeboden gekregen op de Zutphense Kerstmarkt die dit jaar voor het eerst wordt gehouden, op zondag 22 december vanaf 12.00 uur. Zutphen leent zich er prima voor; een prachtig oud centrum met leuke winkels! Kom je ook?

woensdag 20 november 2013

Hoe Het Beste Boek voor de Weg vleugels kreeg

"Mam, maham! Ik verveel me!"
Zoon wil achter de computer maar zijn dagelijkse half uur schermtijd is al verbruikt. Vorken verstoppen is niet aan hem besteed en zijn vrienden hebben andere bezigheden. Ik weet dat je vervelen meestal tot creatieve oplossingen leidt, maar daar denkt Zoon anders over. Zoon wordt graag vermaakt! Dus knip ik, terwijl hij op de bank nog even doorgaat met zich vervelen, uit een kartonnen verpakking van de ontbijtgranen een sjoelbakje. Van niets (of beter gezegd: afval) weer iets maken, dat vind ik leuk!
Met de chocolademunten die hij in zijn schoen kreeg afgelopen weekend, vermaakt hij zich zeker een kwartier! De munten vliegen Meneer Pardoes en mij om de oren als we aan tafel koffie zitten te drinken. Ik geniet van het geschater van Zoon en ben blij dat hij weer 'in beweging' is gekomen. De rest van de dag hoor ik hem niet meer over vervelen.

Wat deden wij vroeger eigenlijk, zonder computer, met alleen TV op woensdagmiddag en zaterdagochtend? Buiten spelen! Mijn buurmeisje en ik speelden dagen lang Monopoly en verzonnen daarbij onze eigen regels en afspraken zodat niemand behalve wij mee kon doen. En ik las boeken, man wat heb ik veel boeken gelezen. Alle boekjes uit de schoolbieb, boeken uit de Bibliobus die eens in de drie weken kwam en boeken die ik van mijn oma kreeg (Hup Claudia! en zo nog wat van die geweldige paarden-meisjesboeken). Het was altijd weer een feest als oma kwam want ze had zeker weten een boekverrassing voor mij in haar handtas!

Mijn broer deed weer andere dingen. Als ik daar zo eens over nadenk, zie ik in gedachten papieren vliegtuigjes door de lucht zweven en opeens is er een plan geboren voor een nieuw Studio Pardoes product! Een vliegtuigjes vouwen pakketje! Ik zoek naar geschikt papier, test, vouw, gooi en kruip achter de computer voor het maken van een duidelijke vouwinstructie. Na een middagje werken is het klaar: vliegtuigje vouwen, met blaadjes uit Het Beste Boek voor de Weg dat jaren in de camper van mijn ouders door Europa reisde. Mijn moeder gaf het me een poosje geleden en hoewel het vanwege de nostalgie eigenlijk zonde is het te verknippen, heb ik dat toch gedaan. Ik vond er zelfs nog gedroogde bloemetjes tussen de blaadjes, die heb ik bewaard. Mijn moeder kon vroeger bij elk bloemetje wel tien minuten stil staan waardoor een boswandeling veel langer duurde dan we hadden afgesproken ... Nu ik zelf kinderen heb die absoluut niet van wandelen houden, kan ik dat gevoel van toen zo weer oproepen. "Mam, maham, we zouden maar 5 kilometer doen en dat kun je in een uur lopen, we zijn nu al 10 minuten te lang onderweg door die stomme bloemetjes van jou!" zou Zoon zeggen.

Een doe-het-zelf pakketje dus, a.s. zaterdag te koop in de Shop for One Day!
Voor verveelmomenten, als je die al ooit hebt!

zondag 17 november 2013

Noeste Arbeid

Ik ben druk aan het werk voor de Shop for a Day die aanstaande zaterdag wordt gehouden op een fantastische lokatie in Zutphen!
Als je in de buurt bent, kom gerust even langs! Er is een prachtig aanbod!
Zelf verkoop ik allerlei handgemaakte artikelen van papier, stof en hout. De houten spulletjes zijn door Meneer Pardoes gemaakt!
De meeste dingen zijn van herontdekt materiaal, iets wat dus eerst als iets anders dienst heeft gedaan. Dat vind ik het allerleukste om te maken!

Ik ga zo gauw weer verder, het is een gezellige stoffige bende in mijn werkkamer, gelukkig weet ik precies waar alles ligt en wat ik allemaal nog wil doen. Voor een ander ziet het er hier uit alsof iemand lukraak van alles uit de kasten heeft getrokken en is vergeten om het ook weer op te ruimen!

En o ja, ik heb gisteren toen Sint in het land kwam eindelijk pepernoten gegeten, mmm! Het is me weer gelukt te wachten tot Sint echt is gearriveerd, dan smaken ze extra lekker!

dinsdag 12 november 2013

Beestachtige Bende!

Het is een zootje op mijn werktafel! Overal liggen kralen en elastieken snoeren, het ruikt naar lijm en de vloer ligt bezaaid met van alles en nog wat.
Het heeft even geduurd voor ik in de stemming was maar nu ga ik ervoor: nieuwe dierenkettingen maken! Ik ben al tijden door de voorraad heen en ze zijn erg geliefd bij kinderen.

Ondertussen loeit, piept, knort, gromt, sist, knarst, blèrt, bromt en knaagt de Beestachtige Bende hier dat het een lieve lust is! Wat wil je, als Meneer Pardoes gaatjes in je gaat boren en je aan een ketting wordt geregen! Het lawaai is oorverdovend, een dierentuin is er niks bij! Ik maan de boel tot stilte maar dat heeft geen enkel effect.
Ze willen wel even poseren, de ijdeltuiten!

Binnenkort te koop in de Shop for a Day op 23 november in de Laarstraat op nummer 28 in Zutphen (van 11 tot 17 uur).
Daarna o.a. in mijn webshop en bij de leukste winkel van heel de Spittaalstraat: Sur le Pont!

maandag 11 november 2013

De niks-kopen-maand waarin ik heel veel kocht

Toen ik me aanmeldde had ik al zo mijn twijfels ... ik besloot mee te doen met de Buy Nothing New maand waar de Verdubbeldame hartstochtelijk medestanders voor zocht. Het leek me een makkie want ik koop bijna nooit iets nieuw, dat zou ik zonder problemen een maand kunnen volhouden!
Volhouden, ja je leest het goed, ik zag het als iets volhouden. Het zou dus een soort prestatie worden en als er bij Mevrouw Pardoes iets moet ... oei-joei-joei, nou dat roept de nodige weerstand bij haar op.
De eerste dagen waren wat lastig ... opeens zag ik van alles dat ik beslist nodig had en was mijn portemonnee vanwege vieze vlekken beslist dringend aan vervanging toe, daar durfde ik me toch niet meer mee te vertonen aan de kassa! Ik surfde op Kipling (ja, ook ik heb zo mijn zwakheden) en riep mezelf onmiddelijk daarna tot de orde. Ik kon toch ook best zelf een portemonneetje naaien, stof en ritsen genoeg! Mevrouw Pardoes, wees toch niet zo hebberig!

Maar ... wat als je via Marktplaats allerlei spullen verkoopt die je op moet sturen en je brede plakband is op? Zeg je dan dat de koper haar pakje in november pas krijgt omdat je geen nieuw plakband mag kopen? Knoop je een leuk touwtje (wol genoeg!) om het pakje en hoop je dat het niet knapt onderweg? Ga je plakband bij de buren lenen (en hoe geef je dat ooit terug?) en hoeveel meter kun je dan met goed fatsoen vragen?
En als je kind echt nieuwe sokken nodig heeft, laat je hem dan wachten tot de maand voorbij is? "Sorry Zoon, je moet maar even met je blote pootjes in je schoenen want mamma mag deze maand niks nieuws kopen!" Mijn eigen sokken aan hem uitlenen (ik heb voornamelijk rose sokken!) en dan op 1 november naar de winkel rennen voor donkerblauwe? Mwah ...
En wat doe je als je autoband steeds leeg staat en oppompen niks helpt? Laat je 'm dan een maand staan en doe je alles met de trein met 4 personen? Dan laat Meneer Pardoes toch echt de band repareren (er moest een nieuw ventiel in, tweedehands hadden ze niet) om geld en tijd te besparen.

Eerlijk waar, ik heb in de maand oktober meer nieuwe dingen gekocht dan in de eerste 9 maanden van 2013. Gewoon omdat het echt nodig was. Toen ik er met haar over sprak, zei ze heel terecht: "Maar Mevrouw Pardoes, dat doen wij toch al, alleen iets nieuws kopen als het echt niet anders kan?"
Ik besloot meteen op te houden met die hele Buy Nothing New maand. Als ik echt iets nieuws nodig heb, koop ik dat. Als het kan tweedehands (zoals de nieuwe winterjas voor Zoon) en soms nieuw.
Volhouden doe ik wel een andere keer, misschien ...

woensdag 6 november 2013

Schattenzakken!

Langzaam maar zeker kom ik in de flow: lapjes bij elkaar zoeken, snijden, knippen, naaien, afwerken. Ik heb echt een paar maanden niks meer gemaakt voor in mijn webshop, het is werkelijk even wennen!
Mijn lockmachine heeft ook even even tijd nodig; twee keer breekt de draad en kan ik alles opnieuw inrijgen. Mijn geduld wordt op de proef gesteld!
Ik ben inmiddels aan een leesbril toe denk ik want ik zie het oog van de naald niet meer zo scherp als voorheen ... als je 46 ben is dat geloof ik heel normaal!
Ik heb "last" van de losse spulletjes die overal in mijn werkkamer liggen, ik kan alleen helder denken en rustig en geconcentreerd werken als alles opgeruimd is. Het is rommel die ik zelf heb gecreëerd dus zal ik het ook zelf op moeten ruimen dus ondertussen zet ik ook van alles op Marktplaats.
Maken en opruimen, dat gaat best samen!

De schattenzakken zijn te koop in mijn webshop. Ze kosten 9,50. Voor trouwe bloglezers zijn de verzendkosten deze week voor mijn rekening (t/m 10 november). Leuk kadootje voor de Sint!

dinsdag 5 november 2013

Een huppeltje, een greppeltje en genietmomentjes

Vorige week reed ik naar Olst om kweeperen te kopen. Het was een prachtige route die deels langs de IJssel liep en ik genoot er enorm van! Op de terugweg besloot ik een bezoekje te brengen aan mijn één van mijn favoriete kringloopwinkels en genoot voor de tweede keer die dag: van appeltaart met koffie! Het was echt "my lucky day" zeg maar. Op de terugweg naar huis stopte ik bij een weiland waar een appelboom appels had laten vallen in de berm, tas volgeladen en huppetee daar ging ik weer, derde genietmomentje! Even verderop zag ik een hele rij walnotenbomen, ik parkeerde pardoes mijn auto en stapte uit. Blij als een kind huppelde ik door een greppeltje om bij de bomen te komen (wat trouwens helemaal geen walnotenbomen waren) om vervolgens door mijn knie te zakken ... stekende pijn .... nou, van genieten was even geen sprake meer ... Ik liep voorzichtig terug naar de auto (zag dat ik helemaal niet mocht parkeren waar ik stond, ik vond het er ook al zo rustig!) en reed naar huis. Nog steeds nagenietend van al het leuks en lekkers wat voorbij kwam die ochtend, dat wel, maar met een zere knie die mij 5 jaar geleden ook al op deze manier met een doorzakmomentje verraste.
Ik dacht eens diep na, of eigenlijk had ik binnen 1 seconde meteen door waarom dat huppeltje en dat greppeltje mij deze ervaring kado hadden gedaan: ik heb de laatste tijd veel te veel lopen rennen! Dus deed ik het een paar dagen rustig aan (dat kon ook weinig anders) en zie, de knie doet nu weer redelijk normaal mee.
Ik ben ein-de-lijk weer eens achter de naaimachine gekropen, binnenkort zal ik laten zien wat ik zoal aan het maken ben.
En o ja, ik ging vanmorgen langs een kweker die een boomgaard naast zijn bedrijf heeft waar de appels liggen weg te rotten. Al zes jaar lang zeg ik tegen Meneer Pardoes hoe zonde dat is en dat ik die appels best zou willen ophalen. Omdat ik Zoon vanmorgen met de auto naar school bracht (Zoon heeft ook recht op een genietmomentje!) was ik al halverwege en reed ik even door. Ja hoor, ik mocht gerust rapen en volgend jaar liever wat eerder komen want ik was eigenlijk al te laat. Genietmomentje: er lagen ook peertjes. En ik hou ont-zet-tend van peertjes. Geen idee of het hand- of stoofpeertjes zijn trouwens. Ik heb er al eentje gegeten, beetje hard en heel smakelijk. Ik heb alles afgewassen en het ligt nu te drogen. Fruit dat anders was blijven liggen. Genietmomentje, zowel voor mij als voor de eigenaar die het leuk vond dat ik het kwam vragen (en die vanwege het mooie weer vanmorgen in zijn korte broek liep te genieten)!

zaterdag 26 oktober 2013

Wie wil jij verrassen met een pakje?

De afgelopen weken verkocht ik heel veel guldenpostzegels. De opbrengst gaat naar de families van onze twee Ethiopische zonen en ik kan vertellen dat er een gemiddeld Ethiopisch jaarsalaris bij elkaar is gesprokkeld! Er waren veel bloglezers bij die meededen, familie, vrienden, bekenden en onbekenden. Geweldig bedankt allemaal!
De zegels zijn nog niet op en a.s. donderdag is het al 31 oktober, de laatste dag dat de zegels mogen worden gebruikt. Dus heb ik een plan: ik ga pakketzegels weggeven!
Wat mag je daarvoor doen?
Iemand blij gaan maken!
Je hebt vast wel iets in huis wat je niet meer gebruikt en waarvan je denkt: "Daar zou mijn tante/oma/neef/vorige buuf/meester van vroeger/ver weg wonende vader heel blij mee zijn!". Oude Duckies, breiwol met breinaalden, een appeltaart, dierenvoer voor het asiel, je sapcentrifuge, speelgoed, jam, noem maar op.
Laat het mij weten en ik stuur je een pakketzegel toe waarmee je je plannetje kunt uitvoeren. Dat wat je gaat versturen mag niet zwaarder zijn dan 10 kilo en de post heeft ook haar wensen over de afmetingen van de doos (max. 100 x 50 x 50 cm). En je moet het dus uiterlijk donderdag a.s. posten!
Ik ben benieuwd! Mail mij op info at studiopardoes punt nl en ik stuur z.s.m. een pakketzegel naar je toe. Ik heb er in ieder geval 5 beschikbaar!

Update van maandag 28 oktober 2013: er zijn nog 3 pakketzegels beschikbaar!

vrijdag 25 oktober 2013

PoesPas (op de plaats)

Het is vakantie en Poes weet dat ik een beetje te veel heb lopen rennen ... Dus kruipt ze op mij als ik in een grote dikke ordner op zoek ben naar de rekening van de iPod van Zoon. Die iPod heb ik uit mijn handen laten vallen ... het scherm is gebarsten, of zoals ze in West-Friesland waar ik ben opgegroeid zeggen: hillegaar tebarste, en de verzekering wil graag de originele nota zien.
Poes beslist anders: stoppen met zoeken en nu effe niks Mevrouw Pardoes!
En ik? Ik luister en gehoorzaam!

(de kip hebben we vandaag helaas niet gezien ...)

woensdag 23 oktober 2013

Pok pok pok!

"Mam, maham!" Zoon komt half struikelend de keuken binnen, "Mam je moet echt komen, er zit een kip op het plein!". Ik schiet in de lach omdat ik denk dat hij een grapje maakt. Als ik ga kijken, blijkt het waar te zijn; een zwart kipje zit verstopt tussen de struiken. Zoon wil haar vangen maar dat laat ze niet gebeuren! Luid mopperend rent ze het pleintje rond en belandt uiteindelijk in onze tuin. Daar zit ze, achter het compostvat, in elkaar gedoken verstopt onder de blaadjes. "Leeft hij nog?" vraagt Zoon. Ik zie haar niet ademen, ik heb nul komma nul verstand van kippen dus hoe je dat bij een kip kunt zien, geen idee... Ik duw heel voorzichtig met een stokje tegen de kip. Ze lijkt niet meer te leven en ik vraag Zoon haar met rust te laten. "Ik denk dat ze van de stress is doodgegaan", zeg ik tegen Zoon. "Oh, een stresskip", zegt Zoon lachend, opeens begrijpend waar dat woord vandaan komt.
Net als ik wegloop, stuift de kip verontwaardigd langs me heen ("Hee jij daar, ik zat gewoon bij te komen!") en verstopt zich onder de takkenberg. "Ze leeft nog", zeg ik totaal overbodig tegen Zoon.
Als ik in de keuken sta om mijn lunch klaar te maken, zie ik in mijn ooghoek iets bewegen in de tuin. Poes is binnen, die kan het niet zijn. Het is, juist, de kip. Parmantig loopt ze rond te scharrelen en neemt hier en daar een hapje. Ik pak mijn fototoestel en maak een paar foto's door het raam. Kip, ik heb je!
De buurman schonk wat kippenvoer en als ik dat strooi, komt ze gelijk! Poes, inmiddels op het geluid afgekomen, vindt het zeer interessant en besluit haar eens leuk op te jagen. Luid scheldend jaagt ze Poes weg. Wat een dappere tante!
Als het aan mij ligt, blijft ze hier wonen. En als dat zo is, maak ik binnenkort een scherpere foto!

zondag 13 oktober 2013

Let's go nuts!

Vanmorgen na het ontbijt reed ik per auto het buitengebied van Zutphen in. Het regende niet, het hoosde! Ik leende Meneer Pardoes' regenjas om nog een beetje droog te blijven tijdens het walnoten rapen, want dat ging ik namelijk doen!
Onze buurtjes woonden jaren op een boerderijtje ergens rond Zutphen en weten daar precies waar je prachtige walnoten kan vinden. Met Meneer Pardoes was ik al twee keer wezen speuren en rapen en het smaakte naar meer, al ging ik dit keer dus alleen. Drie plekken ging ik af en ik kwam door en door nat met heel veel walnoten thuis. Schoonmaken, drogen, sorteren en bij de verwarming zetten om te drogen, best veel werk! Meneer Pardoes maakte zes prachtige houten (walnoten)droogbakjes maar die zaten al vol. Dus sleepten we overal dozen vandaan, op de foto's is het resultaat te zien: ze passen prima onder de verwarming!
Ik telde (ja dat doe ik echt!) de noten van vandaag. Als we er allebei 7 per dag eten (de kinderen houden er niet van), dan hebben we er voor een heel jaar 5110 nodig. Hmm ... zoveel had ik er natuurlijk nog lang niet. Dus toen ik vanmiddag even een boodschap ging halen op de fiets, ging ik (opnieuw in de stromende regen) de walnotenbomen hier in de buurt langs. Het was een feest der overvloed en ik nam weer heel veel walnoten mee. Vandaag raapte ik op 1 dag een kwart van de AJHVMEM (aanbevolen jaarlijkse hoeveelheid voor man en mij), wat een rijkdom!

[Zeven walnoten per dag is een aanbevolen hoeveelheid om de stofjes die ziektes veroorzaken en onze lichaamscellen aantasten op afstand te houden. Walnoten zitten vol antioxidanten die vrije radicalen - stofjes die schadelijk zijn voor ons lichaam - aanpakken. De vrije radicalen worden als het ware ontwapend en kunnen geen schade meer aanrichten. Klik hier voor meer info.]

woensdag 9 oktober 2013

Zomaar iets aardigs doen voor een ander

Van Jocyta kreeg ik zomaar een heel lief pakje over de post. In het pakje het boekje "Random Acts of Kindness", prachtige kaarten, zaadjes, een lief briefje. Ik was zo verrast!
Het boekje gaat over zomaar iets aardigs doen voor een ander en Jocyta nodigt mij uit dat ook te doen. De Verdubbeldame, van wie dit boekje afkomstig is, vindt het leuk als ik 1 Act of Kindness uit het boekje uit wil voeren en wil laten weten welke ik heb gekozen. Dan zal zij die actie verdubbelen.
Allereerst wil ik het boekje graag doorgeven. Ik heb het lachend uitgelezen, er staan hele grappige dingen in! Wil je het ook lezen, laat het me weten!
Daarnaast heb ik allerlei zomaar aardige dingen voor een ander gedaan. Alleen was dat niet aan de hand van dit boekje. Ik ben er wel meer op gaan letten wat ik voor aardigs kan doen op een dag en ik geniet er enorm van!
Zo ging ik met de plukstok appels plukken in de Stadsbongerd. De appels hingen hoog en het was voor langslopende mensen soms wat frustrerend dat ik daar zomaar bij kon. Ik ben toen appels gaan uitdelen. Het fruit is voor alle mensen van Zutphen en is niet van mij. Dit leverde hele leuke gesprekken en blije gezichten op! Zelfs een norse meneer die mij eerst iets had toegemompeld van "Dat doet maar!" ging met een zakje appels en twee peren naar huis en schonk mij een piepklein lachje. De tip van de Stadsbongerd kreeg ik van onze buurtjes en ik bracht hen natuurlijk ook wat appels als dank. Ik liet twee wandelaars op leeftijd die er al 30 (!) kilometer wandelen op hadden zitten rond 2 uur 's middags, zelf hun appel uitzoeken die ze meteen opaten en ik legde bij elke boom wat appels in het gras voor de kinderen die daar graag naar gevallen fruit zoeken (dat de waterkipjes meteen uit het aangrenzende riviertje kwamen om de appeltjes op te peuzelen was wel even een verrassing!).
Ik verspreidde her en der door de stad stapeltjes tijdschriften met een "veel leesplezier" kaartje eraan, ik raapte bij vrienden hun walnoten om hun rug te sparen (en mocht ze vervolgens allemaal zelf meenemen ... als dat geen Act of Kindness is ...), ik legde als geintje een appel onder een walnotenboom in de stad (die appel lag er een paar dagen later nog ..) en had daar zelf veel lol om, ik naaide het kapotte gordijn van onze zijbuurtjes ("Wat wil je er voor hebben" vroegen ze, niks natuurlijk!), ik maakte druivensap voor een kennis, deelde onze laatste kilo's eigen appels uit en genoot van alles wat het me bracht: voldoening en plezier!
Straks ga ik een potje jam brengen naar de eigenaar wiens walnotenboom aan een openbaar stuk groen grenst. Ik heb al zoveel walnoten geraapt daar dat ik hem of haar graag iets terug wil geven!
Verdubbeldame, ik zou jou willen vragen als Random Act of Kindness dit keer eens helemaal niks te doen. Jij doet al zoveel goede dingen!

(mail even als je het doorgeefboekje ook wilt lezen, dan stuur ik het je toe)

woensdag 2 oktober 2013

Wat Meneer Pardoes Maakt 5

Sloophout genoeg hier in Huize Pardoes! En je hoeft echt geen Piet Hein Eek te heten om daar iets moois van te maken, dat kan Meneer Pardoes namelijk ook als de beste!
Dit hele stevige mooie krukje is te koop voor 35,- en je krijgt er een Hartstikke Hip Hollands kussentje bij kado (door mij genaaid natuurlijk!).
Interesse? Laat maar weten! Opsturen kan natuurlijk ook! Binnen Nederland voor 6,75.

dinsdag 1 oktober 2013

De knip gaat dicht!

Via de Verdubbeldame besloot ik mij aan te melden voor de Buy Nothing New Maand. Oeps, dat wordt opletten! Het betekent een maand lang geen gloednieuwe spullen kopen, afgezien van eten en drinken, medicijnen en cosmetica. In plaats daarvan mag je wel een maand lang tweedehands kopen, weggeven, ruilen, delen, lenen, huren, zelf maken, repareren, opleuken en herontdekken. Vergeten kledingstukken opnieuw gaan dragen, blij worden van spullen waarvan je allang vergeten was dat je ze had, geld besparen en leuke ervaringen opdoen. Deelnemers ontvangen via de mail inspiratie, ideeën en leuke tips en tricks en kunnen via de facebookgroep ervaringen uitwisselen.
In eerste instantie dacht ik: makkie! Ik koop de meeste spullen tweedehands, als ik al iets koop. Maar meteen vandaag was het al even "lastig"! Wat ik wilde kopen viel absoluut in de categorie "daar heb je al meer dan genoeg van dus maak dat eerst maar eens op!". Ga ik doen.

Doen jullie ook mee?

vrijdag 27 september 2013

Wat Meneer Pardoes Maakt 4

Op klaarlichte dag liepen er vandaag zomaar drie hertjes in onze tuin! Drie hele lieve hertjes die nog wat gras kwamen knabbelen om een lekker speklaagje voor de winter te kweken. Ik keek mijn ogen uit!
Even later zag ik tot mijn verbazing Meneer Pardoes met een schuurpapiertje naar de hertjes lopen. De hertjes bleken van hout en ik heb denk ik een nieuwe bril nodig!

Meneer Pardoes is een Handige Harry. Hij kan zelfs veel meer dan hij denkt! Die leuke hertjes hij heeft gemaakt uit oude steigerplanken! Hij heeft de voorzijde ruw gelaten zodat het net lijkt of ze een vachtje hebben, dat heeft ie zelf bedacht, die Meneer Pardoes. Ik hoop dat hij nog veel meer van die Leuke Dingen gaat maken!
Eén van de hertjes staat al op onze seizoenstafel, de andere zijn morgen (zaterdag 28 september 2013) te koop bij de Kunstmarkt van Karwei Zutphen op industrieterrein De Stoven. Kom je ook? Het is van 10.00 tot 16.00 uur. En daar verkoop ik nog veel meer leuks!
Wie weet zien we elkaar daar!

(nagekomen bericht: er zijn nog twee hertjes te koop, mail maar als je belangstelling hebt, ze kosten 7,50 per stuk)

woensdag 25 september 2013

"Typisch geval van jammer"

De guldenpostzegels zijn vanaf 1 november van dit jaar definitief ongeldig. In een Hoger Beroep van bezitters en verzamelaars is dit besloten door de rechter.
"Afschaffing levert geen onrechtmatige daad op tegenover bezitters van guldenzegels, verzamelaars en postzegelhandelaren", aldus de rechter. Wie meer wil weten kan hier klikken:
http://juridischdagblad.nl/content/view/12782/53/

Erg jammer, ik had het wel fijn gevonden als de uiterste gebruiksdatum een beetje was opgeschoven, naar eind 2015 ofzo.
Ondertussen gaat mijn verkoop van guldenzegels gewoon door.  Ik heb de aanschafkosten van de guldenzegels inmiddels "terugverdiend" en de hele opbrengst gaat vanaf nu naar het goede doel.
Met dank aan Erna die mijn actie doorgaf aan de Verdubbeldame, zit er nu al bijna 100 euro in het potje voor Ethiopië en het zou heel fijn zijn als daar nog veel meer bij zou komen! Dus wil je nog zegels kopen: mail me even! info apenstaartje studiopardoes punt nl

- een zegel van 1 (60 eurocent) kost bij mij 30 eurocent
- een pakketzegel (6,75 in euro's) kost bij mij EUR 3,50
Als je voor 5 euro of meer koopt, betaal ik de verzendkosten.
Hoort, hoort en zegt het voort!

zondag 22 september 2013

Vreugde & Voldoening

Vanmorgen ontdekte ik midden in de stad een perenboom. Dolgelukkig met 1 valpeer, vervolgde ik mijn fietstochtje. Ik had eerder op mijn tocht ook al een stuk of tien walnoten gevonden. Wat kun je je dan rijk voelen, met zulke vondsten!

Rijk voel ik me ook als ik mijn vindplekken deel, zoals vanmiddag met de postbode die even bleef "plakken" voor een praatje bij ons appelhartjeskastje voor het huis (dat kastje zorgt voor spontane gesprekken!). De postbode vertelde dat hij bramenjam had gemaakt met zijn kinderen, dat hij daar zo van had genoten. Ik vertelde hem mijn ontdekking van de pruimenboom-in-het-wild-om-de-hoek en hij deelde met mij de plek van een tamme kastanje, ook om de hoek. En weer merkte ik dat het waar is: als je je plukplekken deelt met anderen, delen anderen hun plukplekken met jou en heb je beiden meer te oogsten dan voorheen.

Het deed me denken aan een versje dat iemand ooit in mijn Poezie album schreef:

Delen met een ander
Geeft vreugde en voldoening
Maar niet alle mensen
Begrijpen de bedoeling

Alles wat je met een ander deelt
Krijg je dubbel en dwars terug
Dus als je iets krijgt toebedeeld
Deel het dan heel vlug!

Als Meisje Pardoes begreep ik de bedoeling van dit versje nog niet zo. Ik weet dat ik nadacht over een snoepje dat ik net had gekregen en of ik dat dan soms doormidden moest bijten om het vervolgens te delen met mijn buurmeisje-vriendinnetje. En hoe zij dat dan vervolgens ook zou doen tot er uiteindelijk nog kruimeltjes over zouden blijven ...

Vanmiddag kreeg ik een e-mail die mooi bij dit blogje aansluit.
Een kennis mailde dat zij valappels te koop heeft, geraapt en gevonden op een openbare plek. En dat ze veel heeft geraapt, heel heel veel. Ik dacht meteen aan de Voedselbank (daar wil ik wel voor gaan rapen!), en ik vroeg haar of ze de vindplek wilde delen. Ik kreeg als antwoord terug dat ze dat niet wilde.
Toen werd ik even heel stil.
Het moest echt even zakken, haar antwoord.
Dat kan dus ook. Dat je zo'n appel-raap-plek voor jezelf wilt houden. Om wat voor reden dan ook.
Als reactie mailde ik haar wat Zutphense appel-raap-plekken door. Immers: hoe meer verschillende appels bij elkaar hoe lekkerder de appelmoes! En ik hoop dat die moes haar heerlijk zal smaken!

(de foto komt van internet)

vrijdag 20 september 2013

Dwarrelen

De komst van de herfst maakt dat ik mij, net als de herfstblaadjes, wat dwarrelig voel.
Ik doe van alles door elkaar, stop de was in de machine en vergeet 'm aan te zetten, maak een weekmenu en vergeet boodschappen te doen (gelukkig blijkt er veel in huis!), schil een pan appels voor appelmoes maar heb geen fut om potjes schoon te maken zodat de appelmoes in de eigenlijk al veel te volle vriezer moet, ik bel, ik mail, ik praat, ik maak schoon, ik ruim op, ik zoek naar een ritme maar vind het niet, ik kan niet op de juiste woorden komen in een gesprek, mijn gedachten dwarrelen alle kanten uit, ik lees de prachtigste verhalen en doe het één na het andere inzicht op, ik staar naar de wolken en wil het liefst naar buiten, kortom: ik dwarrel ... en vind het prima zo!

illustratie: deviantart

maandag 16 september 2013

De kunst van het Weven

Zoon leerde weven in de kleuterklas van de Vrije School en hij vond het vreselijk ...
Hij had er geen geduld voor, zag het nut er niet van in en vond het resultaat al helemáál niks.
Terwijl de andere kinderen trots hun zelfgemaakte paardentuigje-mét-belletjes aan hun even trotse ouders showden, viste ik het ding ergens onder uit Zoons rugzak. Het mocht van Zoon worden weggegooid ... ik heb het natuurlijk bewaard!
Met Zoon en de Vrije School is het niks geworden, hij gaat nu met veel plezier naar een "gewone" school waar ze wel een TV en digibord hebben en waar je gewoon fijn met z'n allen hetzelfde plakwerkje maakt. Voor hem een enorme verbetering!

Vandaag wil Zoon graag blokjesveters in zijn schoenen en of ik dat voor hem wil maken. Omdat ik het idee heb dat hij dat best zelf kan, laat ik hem meehelpen. Inmiddels 5 jaar na het kleuterweefwerkje blijkt zijn weefvaardigheid tóch ergens goed voor! We gaan samen aan de slag. Ik doe het bij de ene schoen voor, hij doet het bij de andere schoen na.
"Goh", zegt Zoon verbaasd, "Het lijkt wel weven! Dat heb ik op school ook wel eens gedaan!"
Ik prijs hem om zijn weefkunst en ben ontroerd over het geduld dat hij nu wél heeft.
Als er geen druk achter zit, is hij tot veel in staat, dit Prachtige Kind!

vrijdag 13 september 2013

De Vondst!

Meneer Pardoes en ik onvluchten het huis; bij onze buren worden voegen uitgehakt en gaat de zandstraal aan, het geluid is niet te harden ... wij gaan naar de Kringloop! Zoals altijd vragen we, voor we de winkel ingaan, aan elkaar: "Wat gaan we vinden?". Vandaag willen we graag een kastje vinden waar we in de lente een bibliotheekje van kunnen maken dat in onze voortuin kan staan.
De kringloop is groot, heel geordend en het aanbod is enorm. Even heb ik de neiging weer weg te gaan omdat mij het gevoel bekruipt dat ik helemaal geen zin heb om tussen de rommel van een ander te gluren. Bovendien ben ik thuis juist aan het wegdoen, er mag eigenlijk niks meer het huis in!
Als Meneer Pardoes al bijna bij de uitgang is, kijk ik nog even in de babyhoek en daar staat ... een hartjesappelboekenkastje! Gevonden!
Zoals je ziet, staat het nu in onze voortuin met daarin een deel van de enorme appeloogst die onze appelboom ons dit jaar schenkt. We verkopen dat wat we teveel hebben. Van het geld kan het jongere broertje van Zoon ook dit schooljaar naar school, iets dat in Ethiopië niet vanzelfsprekend is. Dankzij het mooie kastje valt onze handel goed op. Ik ga er straks wat potjes jam bij zetten.
Fijn weekend allemaal!

zondag 8 september 2013

Gulle Gaven!

In het voorjaar bekeken Meneer Pardoes en ik onze achtertuin ineens met andere ogen. We wilden de tuin "eetbaar" maken, haalden hier en daar wat planten weg (die overigens allemaal een nieuwe woonplek kregen), verruilden een stukje gazon voor aarde en bedachten een soort van plan. Het plan was dat we een tweede appelboom wilden en verder zouden we wel zien.
Het was een ontzettend leuk avontuur en we hebben er veel van geleerd. Bijvoorbeeld dat je geen klamboe over je aardbeienplanten moet hangen, dan kunnen de bijen niks bestuiven en heb je dus geen aardbeien (we hadden er vijf ofzo). Dat je bonen wel in bomen kunt laten klimmen maar dat de aardbeien op plek 2 daaronder dan geen licht meer krijgen. Dus daar ook geen aardbeien. Dat negen pompoenen en courgettes op drie vierkante meter voor een grote chaos zorgen zodat het na thuiskomst van vakantie lijkt of je tuin is ontploft. Dat de nieuwe appelboom zijn water moest delen met een pompoenplant en dat die pompoenplant 90% van het water dronk en de appelboom bijna uitdroogde. Dat praten en zingen tegen een bijna dode druif ervoor zorgt dat ie het weer ging doen (mijn ontroerendste moment van deze zomer, toen ik de uitlopertjes zag komen op het dode hout ... zo mooi!). Dat snijbiet het fantastisch doet en ik daar volgend jaar mijn hele tuin mee vol ga zetten (grapje hoor) en dat je soms plantjes kado kan krijgen waar iets heel anders aan groeit dan was verteld (Erna, zijn het nou komkommertjes of augurken?).
Kortom: het was een tijd vol ontdekkingen! En een rijke oogst, kijk maar naar de foto's!
Vanmiddag ruimde ik veel uitgebloeide en uitgebluste planten weg, zette wat uitlopers van de aardbeien op lege plekjes in de aardbeientorens, Meneer Pardoes plukte appels uit de appelboom en ik maakte appelflapjes. De tuin zit vol spinnen met prachtige webben, de herfst is onderweg! Ik kookte afgelopen week heel veel jam en appelmoes en ga straks nog even op pad voor vlierbessen en pruimen. Ook gaan we op zoek naar groente die in de herfst nog blij wil groeien. Ik heb al veldslazaad gekocht, winterprei lijkt me ook wel wat, en boerenkool. Maar wie weet ben ik al véél te laat!

vrijdag 6 september 2013

Smoelenboek

Ooit zongen Meneer Pardoes en ik ruim 12 jaar bij Theaterkoor Voice Box in Amersfoort. Oh, wat een heerlijke tijd was dat! Zingen, spelen, lol maken en ook serieus oefenen voor voorstellingen. Zutphen heeft veel maar een Voice Box heb ik er niet kunnen vinden ...
Voor het koor maakte ik het Smoelenboek, zo'n document met pasfoto's van alle leden zodat je als nieuw lid namen kon oefenen. Daar moet ik aan denken toen ik net mijn Facebook account ophief (ophefde, opzei, opzegde, nou ja je snapt me wel). Facebook is net een smoelenboek, je kunt er naar mensen kijken en ook over hen en hun interesses lezen. Ik heb mijn gevoel gevolgd en het opgezegd omdat ik merkte dat het me veel te veel in beslag nam en de verhalen die er op worden gezet met mij aan de haal gaan. Voor je het weet zit je uren achter je computer en ik wil gewoon weer lekker dingen maken achter de naaimachine en met papier!
Dus binnenkort weer allerlei maaksels hier op het weblog en in oktober maak ik elke dag een etui ... wordt vervolgd!

(de foto plukte ik van internet, ik vind het zo'n mooi krachtig beeld!)

donderdag 5 september 2013

Het sprookje van de zegel

Er was eens een meisje van ergens in de veertig dat een plan had. Een goed plan vond ze zelf. Voor haar webshop verstuurde ze regelmatig pakketjes en ze had ergens gelezen dat je daar ook guldenpostzegels voor kon gebruiken. Ze ging op zoek, verdiepte zich in vanaf welk uitgiftejaar de guldenpostzegels geldig waren en kocht voor veel geld een flinke partij op. Voor 65% van de waarde. Ze plakte er rustig op los, tot ze een paar weken geleden opeens hoorde dat de guldenzegels per 1 november niet meer gebruikt mogen worden. Daar zat ze dan met haar goede plan. Ze had nog voor zeker tweeduizend gulden (ja echt!) aan zegels liggen! Dus bedacht ze: als ze haar zegels nou eens op haar weblog aan zou bieden, wie weet waren er dan wel lezers die zegels van haar zouden willen kopen. Voor 50% van de waarde, wat dus inhoudt dat ze voor een postzegel voor op een brief van 30 cent zouden betalen in plaats van 60 cent. En voor een pakje 3,50 in plaats van 6,75. Ze typte er een blogbericht over, zocht een foto op het web en hoopte er het beste van.

En omdat sprookjes altijd een goed einde hebben, breide ze dat er ook nog even aan:

En weet je wat? Het werd een groot succes! Zo'n succes zelfs, dat ze besloot een deel van de opbrengst te doneren aan de Ethiopische families van haar kinderen.

{Voor alle duidelijkheid, ik heb dus nog heel veel postzegels en hoop dat er mensen zijn die ze van me over willen nemen!)

woensdag 28 augustus 2013

Appelflauwte

Zoon wil wel helpen om de appels uit onze appelboom te halen. De appels zijn nog niet allemaal rijp, toch gaan we vast aan de slag. Aan de straatkant van de boom rijdt de vuilniswagen regelmatig een appelregen naar beneden en dat vinden we zo zonde!
Zoon durft hoog op de ladder, ik niet. Ik krijg dan pardoes een appelflauwte, zo griezelig vind ik dat. Laat mij maar met beide benen op de grond! Ik hou de appelstok bij de plukker zodat hij de appels in het netje kan laten vallen. Ieder zijn ding!
Ondertussen komt Koningskind zijn jongere broer wat flauwe opmerkingen toeroepen en maakt de buurman deze foto. Eerst doet hij net of hij een telefoontje krijgt (flauw hè!) om dan snel een foto te maken. De hele familie Pardoes op de foto en bij hoge uitzondering op dit blog. Dus kijk maar even goed. Degene met het zwarte mutsje op ben ik en het mutsje is van Zoon. Toen het in de boom bleef hangen, mocht ik er op passen. Het mutsje zit overigens heerlijk en is lekker warm, ik denk dat ik 'm maar hou (of is dat ook flauw?).

Ik plukte vandaag nog zo'n vijftien kilo appels in onze wijk, aan een (fiets)pad waar het - nu de scholen nog niet begonnen zijn - nog heerlijk rustig is. Ik sprak een paar bewoners wiens tuin grenst aan dit pad, ze kwamen even gezellig kletsen! Ze zijn blij dat de appels worden geplukt en geraapt, er blijft ieder jaar veel liggen en dat rot allemaal weg. Bovendien komen er veel wespen op af.

Ik ga morgen heel veel appels schillen om appelmoes te maken. Lekker! Ik heb horen zeggen dat je met minimaal 5 appelsoorten door elkaar de lekkerste moes krijgt, nou, dat gaat lukken hoor! Zeker toen de achterbuurman vanavond vertelde dat we zijn boom ook wel leeg mogen plukken omdat hij toch niets met de appels doet!

[Een appelflauwte hebben betekent 'een lichte flauwte krijgen', 'je wat draaierig voelen'. Van Dale vermeldt dat het vaak om een nepflauwte gaat. Als gezegd wordt dat iemand een appelflauwte had/kreeg, wordt dus vaak bedoeld dat hij zich nogal aanstelde. Appelflauwte komt in al achttiende eeuw voor. Waarschijnlijk werd er oorspronkelijk bedoeld dat de flauwte zo weinig voorstelde dat die door het eten van een appel al verholpen zou zijn.]

dinsdag 27 augustus 2013

Thuistaal & Tante Truus

In ons gezin hebben wij een Tante Truus, je weet wel, zo'n houten stok met een roze soort rubberen "plopper" eraan waarmee je verstopte wastafels kunt ontstoppen.
Ooit las ik een verhaal in een tijdschrift over een familie die een Tante Truus had die nogal natte en smakkende kusjes gaf als ze op bezoek kwam. En zo kreeg hun plopper de naam van de tante, omdat die plopper eenzelfde zoengeluid maakt als je 'm gebruikt. Ik las het in een artikel over thuistaal, erg leuk.
Zo hebben wij een dribbeldrabbel in huis, dat is een perforator. Meneer Pardoes noemde dat ding als kind al zo omdat het een snel dribbeldrabbel geluid maakt, leuk hè?

Zowel Meneer Pardoes als ik hebben overigens ook een echte Tante Truus. Beiden de tweede partner van één van onze ooms. Ze zijn allebei slank en lang en erg aardig. Ook onze bijna buurvrouw heet trouwens Truus!
Oh, ik dwaal af!

Wie ook een Tante Truus heeft, is de gulle geefster van deze prachtige plankjes met garenklosjes. Ze gaf ze mij kado omdat ze er zelf niets mee doet. Ik ben er heel blij mee, zulke plankjes stonden al heel lang op mijn verlanglijstje! En het garen is heel welkom!
Tussen de klosjes garen zat een briefje van Tante Truus aan haar nichtje: "Misschien kun jij dit garen gebruiken, ik heb veel te veel, anders gooi ik veel weg".
Lieve Tante Truus, het garen is nu bij mij, ik ga er kilometers mee naaien, o.a. aan dekentjes voor kinderen in Ethiopië en ik ben er erg blij mee. Weet u trouwens dat u een heel lief nichtje heeft?

maandag 26 augustus 2013

In de bonen!

Mijn moeder zei het vroeger regelmatig: "Oh, ik ben helemaal in de bonen!", waarmee ze bedoelde dat ze in de war was, zich had vergist.
Ik heb even opgezocht waar die uitdrukking vandaan komt (dat heb ik ook van mijn moeder, zij zoekt altijd dingen op die ze niet weet, iets dat ik als puber echt stom vond, en nu doe ik het zelf ook ... mijn kinderen vinden dat overigens wél leuk!).

In de bonen zijn betekent 'in de war zijn, er niet bij zijn met je gedachten, je vergissen'.
Volgens het Groot Uitdrukkingenwoordenboek van Van Dale gaat deze zegswijze terug op een oud bijgeloof. Vroeger geloofde men dat tuinbonen (ook wel roomse of grote bonen genoemd) tijdens hun bloei een bedwelmende geur verspreidden, die zelfs tot krankzinnigheid kon leiden als men daarbij in slaap viel. Het Woordenboek der Nederlandsche Taal geeft nog meer zegswijzen die teruggaan op dit volksgeloof: 'Als de bonen bloeien, de zotten groeien', 'Hij heeft de bonen in het hoofd', 'De bonen bloeien' (oftewel: 'het is nu de gekkentijd'), 'In de bonen lopen, raken, wonen', 'Loop in de bonen!' ('loop naar de maan').

Wij zijn op dit moment ook in de bonen, en hoe! De boontjes die ergens aan het eind van de lente de grond in gingen, hangen nu in de boom! We hebben er al een maaltje van gegeten en ik heb lachend op een krukje gestaan om de bonen uit de boom te plukken. Echt een aanrader: wat bonenzaadjes (noem je dat zo?) zaaien op een zonnige plek onder een boom, stokken erbij zetten en afwachten maar! 
De bonen in de boom groeien overigens veel beter dan de bonen aan de stokken. Ik denk dat ze van lucht, ruimte en wiebelen in de wind houden.

vrijdag 23 augustus 2013

Deelbare bank

Zoon en ik reden gisteren naar Deventer, parkeerden de auto aan de overkant van de IJssel bij De Worp en voeren met het pontje over naar het centrum, zo leuk! We dronken koffie bij V&D, aten een taartje en bezochten een Game Store. Niet echt mijn ding, wel de zijne! En natuurlijk namen we een stapeltje tijdschriften mee die we achterlieten op dit mooie bankje in het park. Twee uur later waren ze verdwenen en was er hopelijk iemand erg blij mee! Zoon maakte overigens de foto.
Ik vond afgelopen maandag ZES dozen vol nieuwe tijdschriften bij het oud papier. Mijn bagagedrager mag 15 kilo dragen en daar was ik zeker 5 kilo overheen dus zat er niets anders op dan vijf dozen achter te laten ... Volgende keer als ik zoiets vind, bel ik meteen Meneer Pardoes of hij de auto wil pakken en naar mij toe kan komen om alle dozen in te laden. Het is zo leuk om de tijdschriften te delen door ze op bankjes te leggen, ik zou het liefst om een hoekje blijven gluren om te zien wie ze meeneemt ...
Vanmiddag belandde er een setje op een bankje bij een bushalte ergens in Zutphen. Ben benieuwd op welke bank die nu worden gelezen!

woensdag 17 juli 2013

Bedankjes voor de juffen


Zo, nog twee dagen school en dan is het hier eindelijk GROTE VAKANTIE! Ik vind Grote Vakantie een leukere naam dan Zomervakantie. Het klinkt als heel veel vrije dagen, eindeloos opblijven en ijsjes eten, altijd buiten zijn en heel heel lang niks hoeft alles mag. Zo herinner ik het me tenminste van toen ik nog een kind was. De dagen gingen gewoon niet op! En als de vakantie om was, vond ik het ook weer heerlijk om naar school te gaan en iedereen weer te zien.

Voor de juffen van mijn Zonen naaide ik een etuitje van meubelstof dat ook als portemonneetje of make-up tasje gebruikt kan worden. Ik stopte er wat proefzakjes van dit (h)eerlijke cosmeticamerk in en verpakte het vrolijk. De ene juf heeft het al ontvangen er was er heel blij mee, vrijdag krijgt de andere juf een soortgelijk pakje. Een zomers kaartje erbij maakte het helemaal af!

Ben je nog op zoek naar een last minute juffenkadootje? Ik heb nog drie van deze setjes liggen, voor 5 euro per stuk. Mail me maar even als je interesse hebt!

zaterdag 13 juli 2013

Kadootjesweek!

Het was een week vol kadootjes, zo leuk!
Ik ruilde een set strijkpostzegels voor prachtige kaartjes met Helmi.
Mijn buuf kwam met een grote schaal zure kersen waar ik drie overheerlijke potten jam van maakte.
Ik kreeg bij Sur le Pont (tweedehands kleding en handgemaakte artikelen, superleuke winkel in Zutphen) de nieuwste Genoeg kado en ook nog eens twee munten waarmee ik een beleving kado krijg bij een chocolatier en woonwinkel hier in Zutphen.
Ik voel me net jarig! Dank jullie wel!

donderdag 4 juli 2013

Sur le Pont in Zutphen







































Daar liggen ze, mijn handgemaakte spulletjes, bij Sur le Pont in Zutphen aan de Spittaalstraat! Dat is echt geweldig leuk! Als je eens in de buurt bent: ga er kijken. Ze verkopen er ook  mooie en hippe tweedehands kleding, schoenen en accesoires!
(foto: Sur le Pont)

dinsdag 2 juli 2013

Rokjesdag!

Gisteren kreeg ik opeens zin om een rokje te maken van een bestaand spijkerrokje, gecombineerd met leuke stofjes. Zie hier het resultaat, ik word er helemaal vrolijk van!
Het rokje is maat 36, heeft een ritjes, twee steekzakken en is van Bon'A Parte Womenswear. Leuk, want dit rokje is inderdaad Bon (Goed) en Apart (lees: een bijzonder maaksel).
Aangezien ik zelf niet in maat 36 pas en ook geen rokjes draag, staat deze leuke en vrolijke rok vanaf nu in de webwinkel. Samen met nog veel meer andere leuke rokjes die deze maand allemaal in de aanbieding zijn!

zondag 30 juni 2013

Lief Zutphen!

In minder dan 200 stappen loop ik vanuit mijn achtertuin naar de IJssel. Stond twee weken geleden het water nog héél hoog, nu moet ik heel goed kijken om vanaf het bankje het water te kunnen zien. Wat een natuurpracht en -kracht hier!

Ik weet nog goed dat Meneer Pardoes en ik voor het eerst hier wandelden. We deden toen een dagje Zutphen vanuit onze vorige woonplaats, overal was mist en we liepen langs de IJssel. Toen al raakte de schoonheid van het opene, het verre, mij heel diep. We maakten een plan dat als we oud zouden zijn, we naar Zutphen zouden verhuizen. Dat werd veel eerder! Nadat Meneer Pardoes heel ziek was geweest, besloten we niet op "later" te wachten. Later is immers allang begonnen ... En hoewel bijna niemand begreep waarom wij juist hier wilden wonen, zo ver van onze familie en vrienden, volgden we ons hart en zijn we gegaan.

Tijdens het stadsjutten (o, wat doe ik dat toch graag!) vond ik een doos met redelijk nieuwe, ongelezen tijdschriften. Ik deelde er flink van uit en had er toen nog steeds heel veel over. Ik maakte er setjes van en legde die vandaag, met een paar uur ertussen, op het bankje 200 stappen van mijn achtertuin. In de hoop dat iemand anders er blij mee zal zijn en ze, als ze zijn uitgelezen, wie weet wel op dezelfde manier door zal geven.
Dank je Zutphen, dat ik hier mag Zijn.

woensdag 12 juni 2013

Toos, Uw Marktkoopvrouw

Zondag sta ik met al mijn maaksels op de Hip & Handgemaakt Markt in Amersfoort. Meneer Pardoes en ik woonden meer dan 20 jaar in en om die prachtige stad, ik vind het altijd heerlijk om daar weer even te zijn! Niet in de laatste plaats omdat ik dan mijn vriendin Bep weer zie, Bep waar ik zo ontzettend veel lief en leed mee heb gedeeld al die jaren. Gelukkig heeft de afstand Zutphen Amersfoort ons niet uit elkaar gedreven, al zie ik haar veel te weinig!
Bep heet overigens niet echt zo maar sinds wij bij Theaterkoor Voice Box samen de vrijgezelle-gezellige-dikke zusjes Bep en Toos speelden (die samen op zoek waren naar 1 man, in deeltijd zeg maar), noem ik haar zo. En heet ik dus Toos, 't is maar dat u het weet.

Ik werkte vandaag hard aan nieuwe setjes van de opstrijkbare postzegels. Op de één of andere manier vlogen ze de kraam uit de laatste keer dat ik op een markt stond! Ze zijn dan ook erg leuk!

Bep, ik kom d'r an hoor, nog vier nacchies slapuh!

maandag 3 juni 2013

1-2-3 123 nieuwe kadozakjes!

Als mensen iets bij mij kopen, in de webwinkel of aan de kraam, pak ik dat graag leuk in. Het hele jaar door verzamel ik atlassen en prentenboeken om daarmee kadozakjes te maken. Na drie markten was ik bijna door mijn zakjesvoorraad heen en zat ik vanmorgen een paar uur en kilometers groen garen achter de naaimachine om nieuwe zakjes te maken. Atlas, muziekboek, Fabeltjeskrant (ik typte eerst Fabeltjeskracht!), sprookjesboek, ik scheur de pagina's er vol plezier uit! De eerste keer dat ik dat deed, vond ik dat wel een beetje lastig ... mijn moeder zegt altijd dat een boek ook een ziel heeft (en dat hoorde zij weer van haar moeder) dus er is mij geleerd altijd voorzichtig met boeken om te gaan. Om mijzelf de blaadjes te zien losscheuren, was een vreemde gewaarwording. Dat ik dat mocht! En toch is dat wat ik het allerliefste doe: van iets bestaands iets nieuws maken.
Het allerleukste is dat die zakjes zorgen voor de leukste gesprekken! Het gebeurt regelmatig dat ik uit de enorme stapel net dat ene zakje pak dat precies bij de koper past! "Hoe kan dat nou?", wordt mij regelmatig gevraagd. "Dat is toeval!" Voor mij is dat geen toeval, het is pure intuitie, ik laat mijn hand het juiste zakje pakken. Dat vertel ik zelden, behalve als ik voel dat iemand daar voor open staat. Een oude dame gaf ik eens een kadozakje met de plattegrond van Den Haag. Bleek ze daar als jong meisje in de kost te hebben gezeten en te hebben gestudeerd! Ze vertelde honderduit over haar tijd toen en het leek of we uren met elkaar hadden gesproken. Haar ogen werden blauwer dan blauw en ze leek weer even jong. En ik, ik genoot! Dankzij een blaadje uit een atlas die al maanden in de Kringloopwinkel stond.

maandag 27 mei 2013

Een koude biologische douche voor Appie

AH (nee, ik heb geen aandelen!) verkoopt aardig wat biologische producten, daar ben ik blij mee! Op zaterdag eten wij altijd friet, biologisch, met kroket en kaassoufflé, biologisch (en ook mayo en ketchup, bio) en de meeste dingen zijn van Appie.
Eerst verdwenen de biologische kroketten bij AH. Niemand wist waarom en niemand wist of ze nog terug zouden komen. Niet dus. Nooit meer gezien. En aangezien er in andere kroketten E621 zit wat niet alleen kankerverwekkend is maar waar ik ook nog eens allergisch voor ben, was het einde verhaal met de kroket.
Vanaf vorige week zijn de biologische kaassoufflees verdwenen. Zelfde verhaal. Nergens te vinden, niemand weet waarom ze er niet meer zijn. Er staat opeens een hele verzameling kaassoufflees van een ander merk in de winkel (nee, ook geen aandelen) en uit de verpakking kan ik niet opmaken of ik ze nou wel of niet kan eten. Bio zijn ze in elk geval niet.

In een tijd waarin biologisch eten toeneemt, zou je als grote supermarktketen juist MEER biologische dingen moeten gaan verkopen in plaats van biologische artikelen uit het assortiment halen.
Ik zou graag willen weten waarom Appie dit doet. Dus ik stuurde ze een mail en ben heel benieuwd naar het antwoord!
Ik neem geen genoegen met dat het te weinig werd verkocht, dat is namelijk niet zo! Het was regelmatig op, het schap leeg!
Binnenkort de biologische friet ook uit het assortiment? Ik hou er serieus rekening mee ...

Meneer Pardoes heeft al aangeboden zelf kroketten te gaan maken. Dat is natuurlijk prima te doen, net als kaassoufflees en friet. Maar het gaat me op het principe hè!

UPDATE 3 juni 2013:
Appie heeft geantwoord: 
Wij hebben navraag gedaan bij de verantwoordelijke afdeling en vernomen dat biologisch inderdaad een groeiende markt is, maar binnen snacks gewoonweg niet populair. Daarom zijn we gestopt, dit is een commerciele beslissing.

Als ik niet net een goed zittende broek had gekocht, was ie nu zeker afgezakt ...

vrijdag 24 mei 2013

Letterringen

Vanmiddag rommelde ik wat ik mijn kast, op zoek naar iets waarvan ik ook niet precies wat, en weet je wat ik eruit haalde? Letterblokjes en ringetjes! Ik viste mijn lijmpistool uit de la en ging aan de slag, samen met meneer Pardoes. Gelukkig kijkt hij er allang niet meer van op dat ik vlak voor het avondeten iets nieuws bedenk dat dan morgen ook nog eens klaar moet zijn. Overigens is dat op-het-laatste-nippertje werk vaak het allerleukste.
Meneer Pardoes schuurde de letters ietsje op, ik lijmde de letters op de ringetjes. Er stond een houten bak met vakjes klaar om naar de kringloop te gaan (geen idee wat ik daar mee moest doen). Gelukkig maar dat het er vandaag niet van kwam de kringloopspullen weg te brengen, kijk eens hoe leuk dat staat, die ringen in de vakjesbak!
Ik heb veel plezier gehad van het maken van iets van herontdekt materiaal, hopelijk vallen ze morgen in de smaak op de Bazaar van Vrije School De Berkel in Zutphen!

maandag 20 mei 2013

Bijzonder blousje!

Of ik het blousje langer kon maken, vroeg M. "En de mouwtjes graag anders (niet zo pofferig) en deze twee kleuren band er in verwerken". Ik weet inmiddels van mezelf dat ik dit soort dingen kan en leuk vind en dat "Je zult zien waartoe je in staat bent, als je gewoon maar eens probeert" zeer op mij van toepassing is. Dus zeg ik volmondig "Ja!" op de vraag van M. en ga aan de slag. Voorpand korter maken, mouwtjes aanpassen, blousje verlengen, kantjes erop, andere knoopjes. Het resultaat ontroert me. Van een doorsnee blousje is het opeens een klein kunstwerkje geworden waar er maar 1 van is op de wereld. Als M. het op komt halen, is haar blik mijn mooiste kado!
"Ze was er superblij mee", zegt Meneer Pardoes even later. Inderdaad, en ik ook!
Het blousje kocht M.overigens bij Zutphens tweedehands kledingwinkel Segundo, net als Sur le Pont een aanwinst voor Zutphen!

zondag 12 mei 2013

Al het goede komt van boven (en uit de afvalbak)!

Wat ben ik blij met de regen die de afgelopen dag is gevallen! Alle plantjes die we de laatste week in de tuin hebben gezet, staan te juichen! Al het goede komt voor hen van boven en ook voor de regenton is al die regen een feest: hij zit weer aardig vol!
Onze tuin wordt langzaam aan een eetbare tuin. Ik zaaide samen met Zoon pompoen, courgette, korenbloem, calendula, rode zonnehoed, sugarsnaps en knoflookbieslook (die kwam helaas niet op) en plantte aardbeien, rode bessen en kruisbessen. Er kwam een tweede appelboom en ik wil nog graag een pruimenboom. Iedere ochtend en avond "doe ik een rondje" en zie ik de plantjes groeien. Zo leuk!

Vandaag is het Moederdag. Ik heb mooie herinneringen aan toen de  kinderen klein waren en zenuwachtig met hun knutsels aan mijn bed stonden. Nu doen ze er niet meer aan, sterker zelfs, de afgelopen jaren maakten ze op vaderdag en moederdag meer ruzie dan op andere dagen. Mijn kids zijn wat gevoelig voor opgelegde dagen en tradities waarin er iets van ze verwacht wordt. Er zijn ook geen kadootjes. Dat vind ik prima want als je iets wilt geven aan je moeder, kan dat op alle dagen van het jaar. Van Meneer Pardoes wil ik al helemaal geen kadootje, ik ben immers zijn moeder niet!
Toch kwam er vanmorgen een onverwachtte verrassing van Zoon. Toen ik de kamerdeur open deed, kwamen er zeker tien ballonnen over mijn heen dwarrelen en riep Zoon heel hard: "Fijne Moederdag!" Een leuker kado had hij me niet kunnen geven! We stoeiden wat met de ballonnen, keken samen TV en hij genoot. Al het goede kwam dus weer van boven!

Verder bakte ik vanochtend appelflapjes gevuld met appelmoes van de 4 kilo appels die ik gisteren uit de afvalbak bij de supermarkt meenam. Wat een verspilling dat zulk lekkers wordt weggegooid! Sommige appels hadden een inimini beurs plekje, andere een klein deukje. Nu smullen wij ervan! We hebben de schillen bij de koeien gebracht die hier om de hoek op de dijk bij de IJssel grazen. Daar word ik heel blij van, van zulke dingen! Daar graai ik met plezier voor in een afvalbak! En aangezien die appels ooit in een boom hingen, kwam ook dit goede van boven!

(De foto is genomen in onze tuin: bloemen voor Moederdag!)

zaterdag 11 mei 2013

Een B(l)ije Buuf!


















Een goede buur is beter dan een verre vriend en een goede buur op een markt of bazaar is altijd een kadootje!
Ik heb in de drie jaar dat ik mijn spulletjes op markten verkoop al de meest uiteenlopende buren ontmoet. Gezellige praters waarmee de soms stille uurtjes achter de kraam voorbij vliegen, zwijgers die nukkig kijken als ik wel iets verkoop en zij niet, buren die alles wat ik maak tot in detail bekijken en er soms zelfs ongevraagd foto's van maken en, zoals laatst op de Bijendag, een buuf die ik voor mijn gevoel mijn hele leven al kende, al had ik haar nog nooit gezien!
Ergens halverwege de dag vroeg ze of ik ook portemonnees bij me had. Had ik, maar die waren haar te klein. Ze pakte een Indiaas ogend soort toilettasje uit haar knalgele tas. Dat bleek haar portemonnee te zijn. Vakjes, ritsjes, een soort tas in het klein.
"Kun je deze namaken?" vroeg ze op haar allerliefst. In iets met paars en turqoise, als dat zou kunnen.
Ik bekeek de portemonnee, zuchtte zachtjes en had eerlijk gezegd het gevoel dat me dat nooit zou lukken. Tot ze de inhoud eruit kiepte en zei dat ik de oude portemonnee als voorbeeld mee kon nemen. Nou, dat veranderde de zaak!
Ik zocht meubelstof uit (lekker stevig!), puzzelde, rekende, bedacht de volgorde waarin ie in elkaar gezet moest worden, maakte een kleine vergissing waardoor ik uiteindelijk anderhalf uur met de hand zat te naaien en was vervolgens zo blij met het resultaat dat het moeilijk was er afstand te doen.
Nu Facebooked ze me net: "Wat issie prachtig!"
Mijn hart maakt een sprongetje!
Daar gaat het om!
Dat we elkaar blij kunnen maken met iets waar we goed in zijn!

Fijn weekend verder!

vrijdag 3 mei 2013

Kom je ook?

Zoek je nog een leuke invulling voor Hemelvaartsdag? Niet verder zoeken en naar Loenen komen!

woensdag 1 mei 2013

Heel veel nieuwe boekjes!

De collectie kleine notitieboekjes is vandaag weer aangevuld, ook in de webwinkel natuurlijk!Zo heb ik op Hemelvaartdag 9 mei a.s. bij de markt van Aventurijn in Loenen GLD (kom je ook, met de stoomtrein?) een enorm aanbod! Deze boekjes vliegen altijd weg!

Verder ben ik sinds kort actief op Facebook! Dat is even wennen want het is een heel ander medium dan een weblog. Ik vind het erg leuk! Ik plaats er dezelfde stukjes als op mijn weblog, alleen wat korter.

vrijdag 26 april 2013

De werkbij

Nog even een dag heel hard werken om alle bijenmaaksels op tijd klaar te krijgen!Deze potloodstandaards zijn gemaakt door Meneer Pardoes, mooi he! Morgen ook te koop op de Zutphense Bijendag (niet Meneer Pardoes natuurlijk maar de potloodstandaards!).

In mijn webwinkel staan nog veel meer potloodstandaards. Er kunnen van die dikke potloden in van Lyra, Stockmar en ook andere dikke potloden passen natuurlijk prima!

donderdag 25 april 2013

Zingend (en zoemend) op de fiets!

Als alles samenkomt en ik het gevoel heb dat het lukt, zit ik zingend op de fiets zoals vanmiddag!

Ik tekende bijtjes, scande ze in, bewerkte ze een ietsiepietsie en kijk eens: een opstrijkbaar t-shirt transfer! Zelluf gemaakt!

Ik ga gauw weer verder voor de bijendag van a.s. zaterdag, ik heb nog veel leuks te doen!

vrijdag 19 april 2013

Nog meer bijenspullen!

Nog een week en dan is het zover: Zutphen Bijendag!
Ik ben lekker op dreef en maakte weer een tasje voor in mijn kraampje daar. Ook ben ik van katoenen gordijnen tasjes aan het naaien die kinderen kunnen beschilderen die dag. Of het allemaal op tijd klaar is ... ik hoop het! Soms heb ik gewoon teveel ideeën en veel te weinig tijd! Of laat ik me te veel afleiden door andere leuke dingen? Zo heb ik afgesproken een goudvis uit de vijver van een kennis te vissen, zij gaat verhuizen en de nieuwe bewoner wil geen vijver. Onze goudvis is alleen sinds de koude winter dus er kan wel een vriendje of vriendinnetje bij ("Kunnen ze gezellig paren", zegt Zoon). Ik heb al een half uur zonder resultaat bij de vijver gezeten en geschept maar de vis laat zich niet vangen. Aan zulke dingen besteed ik mijn tijd dus, en met veel plezier! Ondertussen wordt er ook nog van alles gezaaid voor onze eetbare tuin. En raad eens wat, de reuzepompoen kwam als eerste met z'n kopje boven de grond vanmorgen. Als dat niet reuze is!
Zo van de hak op de tak als deze blogpost, zijn ook mijn dagen. Kan me niks schelen, ik geniet ervan!
Vandaag hoorden we trouwens dat Koningskind geslaagd is voor zijn Horeca-examen Sociale Hygiene. Dus straks is er taart! We zijn hartstikke trots op hem!
Fijn zonnig weekend gewenst!

dinsdag 16 april 2013

Slofferdeslof

Op school moet Zoon in de klas schoenen uit en sloffen aan. Geen punt, zou je zeggen. Maar dat is bij Zoon makkelijker gezegd dan gedaan. Zoon houdt van netjes; hij strikt zijn veters met zorg en als het aan de ene kant niet net zo zit als aan de andere kant, begint hij rustig opnieuw. Vijf minuten de tijd nemen om je veters te strikken is voor Zoon heel acceptabel! Daar wordt bij het ochtendritueel thuis uiteraard rekening mee gehouden (nou ja, ik zucht er wel eens een beetje van, al helpt dat natuurlijk niks ...).
Maar als er van de 15 minuten buiten spelen op school steeds 5 af gaan voor het veters strikken, is het tijd voor actie! Want tien minuutjes springen en rennen is veel te kort als je de rest van de dag voornamelijk stil zit! In overleg met juf besloten we oversloffen te kopen. Ik gluurde bij een oversloffenwebwinkel naar de verschillende modellen en maakte daarna mijn eigen versie. Een leren zool (ruwe kant op de vloer!) en een stuk alcatara stof voor de rest. Een tunneltje, een elastiekje en twee uurtjes verder waren ze klaar. Ruim twee tientjes bespaard en een hoop geleerd! Dit is de eerste versie, de tweede (meteen maar wat groter want o wat groeien die voeten hard!) heeft een hogere rand. Wat zal Zoon een tijd overhouden!

donderdag 11 april 2013

Sur le Pont en natuurlijk een dansje!

Vandaag verhuisden 33 rokjes en drie tassen van mijn kast op zolder naar een echte winkel: Sur le Pont aan de Spittaalstraat in Zutphen (de foto is van gisteravond toen de rokjes aan een bezemsteel in mijn werkkamer hingen).
Sur le Pont verkoopt tweedehands kleding en handgemaakte artikelen van (voornamelijk) Zutphenaren en Zutphenezen. Ik vind het ontzettend leuk dat mijn spullen daar nu voor een groot publiek te zien, te passen en te koop zijn.
Als je eens in de buurt bent: ga er op je gemak kijken! In de Spittaalstraat zit ook Segundo die tweedehands kleding verkoopt en in de Laarstraat vind je sinds kort Sol Luna, ook met tweedehands kleding. En uiteraard hebben wij De Hand en 2Switch, de twee kringloopwinkels van Zutphen.

Wat zijn wij toch een bofferds hier in Zutphen met zoveel tweedehands kledingaanbod! Dat is wel een dansje waard (op de brug!).

zondag 7 april 2013

Lente in het Grote Dierenbos!

Joepie, het lijkt erop dat het eindelijk lente gaat worden! In het Grote Dierenbos hier op mijn seizoenstafel zijn de dieren al druk bezig met nestjes bouwen, onder andere in de prunustakken van de onlangs fors gesnoeide prunus. Maar ... uh ... zie ik dat goed? Zijn er twee konijnen in het vogelhuisje getrokken? Ik ga gauw eens kijken waar de vogeltjes dan zijn gebleven ...

Fijne zonnige zondag allemaal!


En dan nog even een hele leuke aanbieding:
Nu het lente wordt en tijd voor rokjes, geef ik op de hele collectie kinderrokjes in mijn webshop de komende week (t/m zondag 14 april 2013) 25% korting!
Ga gauw kijken in mijn winkeltje! De korting wordt doorberekend in de orderbevestiging die je van mij krijgt.

woensdag 3 april 2013

De tas en de draak

Er was eens een hele mooie nieuwe tas die zielig en alleen bij de kringloop aan een haakje hing. Omdat er een logo van een zorgverzekeraar op de tas stond, wilde niemand de tas meenemen. Tot op een dag Mevrouw Pardoes in de winkel kwam en de tas kocht. Voor Eenen Rijksdaalder!
De tas belandde in de stoffige overvolle werkkamer van Mevrouw Pardoes en zuchtte wat af. Want wanneer zou er iets moois van hem worden gemaakt? Vond Mevrouw Pardoes hem wel de moeite waard om op te leuken? Hij twijfelde en twijfelde en zuchtte opnieuw.

Tot op een dag Zoon juichend thuis kwam en riep dat hij was uitgenodigd voor het verjaardagsfeestje van zijn vriend. En dat vriend "iets met blije draken" wilde als kadootje. En of Mevrouw Pardoes iets kon verzinnen. Iets met groen en fluoriserend en draak en stoer.
En of Mevrouw Pardoes dat kon! Ze pakte de tas (die zich blij zuchtend van zijn mooiste kant liet zien, stel je voor dat ze alsnog een andere tas zou kiezen!), zocht samen met Zoon een plaatje van een blije draak uit op internet, rommelde wat tussen haar garen, lapjes en tentzeil en naaide iets moois van de tas.
Zoon nam de tas ingepakt mee naar het feestje, de jarige sprong een gat in de lucht bij het zien van al dat moois en ze leefden nog lang en gelukkig!

[Uh, die laatste zin is verzonnen, dat is hoe de tas hoopt dat het afloopt, Zoon is nu op het feest ...]

dinsdag 26 maart 2013

Slopen en gutsen!

Mijn kast ligt vol lapjes die eigenlijk veel te mooi zijn om daar stilletjes te blijven wachten. Die lapjes willen worden bewonderd! Dus naaide ik vandaag een kussensloop voor Zoon. Zoon heeft een hè-wat-gezellig-zo'n-rommeltje-ik-pas-vast-nog-wel-ergens-tussen bed. Veel knuffels (waaronder een grote orka, zijn lievelingsdier) en ook veel kussens! En hoe kleurrijker hoe beter! Hij houdt gelukkig ook van bloemetjes.

En terwijl onze garagedeur er werd uitgesloopt en vervangen door een deur met kozijn, was vandaag was ook mijn allereerste knutselen-aan-de-keukentafel ochtend. Twee leuke enthouisaste meiden maakten mooie stempels. Kijk maar eens hier.
Wil je ook een stempelworkshop volgen? Laat het me weten! Bij minimaal twee deelnemers plan ik een datum en gaan we lekker aan de slag. Het kost 10 euro en daarvoor kun je twee kleine of 1 grote stempel maken. Uiteraard is er koffie/thee en iets lekkers!

Fijne week!

zondag 24 maart 2013

Bijtje bijtje zoem zoem zoem

Mijn broertje zong vroeger een liedje over "Bijtje bijtje zoem zoem zoem". Ik denk dat het liedje van de peuterspeelzaal mee naar huis kwam. Mijn broertje is nu een grote meneer die hypotheken verkoopt, toch zie en hoor ik in gedachten dat vrolijke blonde kereltje zingen, hij kon dat eindeloos volhouden en maakte er een soort aan-elkaar-zing-versie van. Mijn vader maakte er ook een filmpje van, wellicht dat ik het me daarom nog zo goed herinner ...

Over bijen gesproken: op zaterdag 27 april a.s. viert Zutphen Bijenstad een landelijke feestdag. Aandacht voor de bijen en hoe we er met z'n allen voor kunnen zorgen dat de bijen het fijn blijven vinden op aarde. Da's nog niet zo eenvoudig ...
Ik organiseer die dag een beetje mee en ga, samen met anderen, knutselen met de kinderen die komen. Ook heb ik allerlei leuke bijendingen te koop. Over een maand is het al zover dus het wordt wel tijd dat ik daadwerkelijk aan de slag ga! Als eerste naai ik een aantal etuis. Erg leuk om te doen en altijd handig om te hebben! Uiteraard is een deel van de opbrengst voor Zutphen Bijenstad.
Ik heb nog veel meer ideetjes dus: wordt vervolgd!