zondag 30 juni 2013

Lief Zutphen!

In minder dan 200 stappen loop ik vanuit mijn achtertuin naar de IJssel. Stond twee weken geleden het water nog héél hoog, nu moet ik heel goed kijken om vanaf het bankje het water te kunnen zien. Wat een natuurpracht en -kracht hier!

Ik weet nog goed dat Meneer Pardoes en ik voor het eerst hier wandelden. We deden toen een dagje Zutphen vanuit onze vorige woonplaats, overal was mist en we liepen langs de IJssel. Toen al raakte de schoonheid van het opene, het verre, mij heel diep. We maakten een plan dat als we oud zouden zijn, we naar Zutphen zouden verhuizen. Dat werd veel eerder! Nadat Meneer Pardoes heel ziek was geweest, besloten we niet op "later" te wachten. Later is immers allang begonnen ... En hoewel bijna niemand begreep waarom wij juist hier wilden wonen, zo ver van onze familie en vrienden, volgden we ons hart en zijn we gegaan.

Tijdens het stadsjutten (o, wat doe ik dat toch graag!) vond ik een doos met redelijk nieuwe, ongelezen tijdschriften. Ik deelde er flink van uit en had er toen nog steeds heel veel over. Ik maakte er setjes van en legde die vandaag, met een paar uur ertussen, op het bankje 200 stappen van mijn achtertuin. In de hoop dat iemand anders er blij mee zal zijn en ze, als ze zijn uitgelezen, wie weet wel op dezelfde manier door zal geven.
Dank je Zutphen, dat ik hier mag Zijn.

woensdag 12 juni 2013

Toos, Uw Marktkoopvrouw

Zondag sta ik met al mijn maaksels op de Hip & Handgemaakt Markt in Amersfoort. Meneer Pardoes en ik woonden meer dan 20 jaar in en om die prachtige stad, ik vind het altijd heerlijk om daar weer even te zijn! Niet in de laatste plaats omdat ik dan mijn vriendin Bep weer zie, Bep waar ik zo ontzettend veel lief en leed mee heb gedeeld al die jaren. Gelukkig heeft de afstand Zutphen Amersfoort ons niet uit elkaar gedreven, al zie ik haar veel te weinig!
Bep heet overigens niet echt zo maar sinds wij bij Theaterkoor Voice Box samen de vrijgezelle-gezellige-dikke zusjes Bep en Toos speelden (die samen op zoek waren naar 1 man, in deeltijd zeg maar), noem ik haar zo. En heet ik dus Toos, 't is maar dat u het weet.

Ik werkte vandaag hard aan nieuwe setjes van de opstrijkbare postzegels. Op de één of andere manier vlogen ze de kraam uit de laatste keer dat ik op een markt stond! Ze zijn dan ook erg leuk!

Bep, ik kom d'r an hoor, nog vier nacchies slapuh!

maandag 3 juni 2013

1-2-3 123 nieuwe kadozakjes!

Als mensen iets bij mij kopen, in de webwinkel of aan de kraam, pak ik dat graag leuk in. Het hele jaar door verzamel ik atlassen en prentenboeken om daarmee kadozakjes te maken. Na drie markten was ik bijna door mijn zakjesvoorraad heen en zat ik vanmorgen een paar uur en kilometers groen garen achter de naaimachine om nieuwe zakjes te maken. Atlas, muziekboek, Fabeltjeskrant (ik typte eerst Fabeltjeskracht!), sprookjesboek, ik scheur de pagina's er vol plezier uit! De eerste keer dat ik dat deed, vond ik dat wel een beetje lastig ... mijn moeder zegt altijd dat een boek ook een ziel heeft (en dat hoorde zij weer van haar moeder) dus er is mij geleerd altijd voorzichtig met boeken om te gaan. Om mijzelf de blaadjes te zien losscheuren, was een vreemde gewaarwording. Dat ik dat mocht! En toch is dat wat ik het allerliefste doe: van iets bestaands iets nieuws maken.
Het allerleukste is dat die zakjes zorgen voor de leukste gesprekken! Het gebeurt regelmatig dat ik uit de enorme stapel net dat ene zakje pak dat precies bij de koper past! "Hoe kan dat nou?", wordt mij regelmatig gevraagd. "Dat is toeval!" Voor mij is dat geen toeval, het is pure intuitie, ik laat mijn hand het juiste zakje pakken. Dat vertel ik zelden, behalve als ik voel dat iemand daar voor open staat. Een oude dame gaf ik eens een kadozakje met de plattegrond van Den Haag. Bleek ze daar als jong meisje in de kost te hebben gezeten en te hebben gestudeerd! Ze vertelde honderduit over haar tijd toen en het leek of we uren met elkaar hadden gesproken. Haar ogen werden blauwer dan blauw en ze leek weer even jong. En ik, ik genoot! Dankzij een blaadje uit een atlas die al maanden in de Kringloopwinkel stond.