woensdag 28 augustus 2013

Appelflauwte

Zoon wil wel helpen om de appels uit onze appelboom te halen. De appels zijn nog niet allemaal rijp, toch gaan we vast aan de slag. Aan de straatkant van de boom rijdt de vuilniswagen regelmatig een appelregen naar beneden en dat vinden we zo zonde!
Zoon durft hoog op de ladder, ik niet. Ik krijg dan pardoes een appelflauwte, zo griezelig vind ik dat. Laat mij maar met beide benen op de grond! Ik hou de appelstok bij de plukker zodat hij de appels in het netje kan laten vallen. Ieder zijn ding!
Ondertussen komt Koningskind zijn jongere broer wat flauwe opmerkingen toeroepen en maakt de buurman deze foto. Eerst doet hij net of hij een telefoontje krijgt (flauw hè!) om dan snel een foto te maken. De hele familie Pardoes op de foto en bij hoge uitzondering op dit blog. Dus kijk maar even goed. Degene met het zwarte mutsje op ben ik en het mutsje is van Zoon. Toen het in de boom bleef hangen, mocht ik er op passen. Het mutsje zit overigens heerlijk en is lekker warm, ik denk dat ik 'm maar hou (of is dat ook flauw?).

Ik plukte vandaag nog zo'n vijftien kilo appels in onze wijk, aan een (fiets)pad waar het - nu de scholen nog niet begonnen zijn - nog heerlijk rustig is. Ik sprak een paar bewoners wiens tuin grenst aan dit pad, ze kwamen even gezellig kletsen! Ze zijn blij dat de appels worden geplukt en geraapt, er blijft ieder jaar veel liggen en dat rot allemaal weg. Bovendien komen er veel wespen op af.

Ik ga morgen heel veel appels schillen om appelmoes te maken. Lekker! Ik heb horen zeggen dat je met minimaal 5 appelsoorten door elkaar de lekkerste moes krijgt, nou, dat gaat lukken hoor! Zeker toen de achterbuurman vanavond vertelde dat we zijn boom ook wel leeg mogen plukken omdat hij toch niets met de appels doet!

[Een appelflauwte hebben betekent 'een lichte flauwte krijgen', 'je wat draaierig voelen'. Van Dale vermeldt dat het vaak om een nepflauwte gaat. Als gezegd wordt dat iemand een appelflauwte had/kreeg, wordt dus vaak bedoeld dat hij zich nogal aanstelde. Appelflauwte komt in al achttiende eeuw voor. Waarschijnlijk werd er oorspronkelijk bedoeld dat de flauwte zo weinig voorstelde dat die door het eten van een appel al verholpen zou zijn.]

dinsdag 27 augustus 2013

Thuistaal & Tante Truus

In ons gezin hebben wij een Tante Truus, je weet wel, zo'n houten stok met een roze soort rubberen "plopper" eraan waarmee je verstopte wastafels kunt ontstoppen.
Ooit las ik een verhaal in een tijdschrift over een familie die een Tante Truus had die nogal natte en smakkende kusjes gaf als ze op bezoek kwam. En zo kreeg hun plopper de naam van de tante, omdat die plopper eenzelfde zoengeluid maakt als je 'm gebruikt. Ik las het in een artikel over thuistaal, erg leuk.
Zo hebben wij een dribbeldrabbel in huis, dat is een perforator. Meneer Pardoes noemde dat ding als kind al zo omdat het een snel dribbeldrabbel geluid maakt, leuk hè?

Zowel Meneer Pardoes als ik hebben overigens ook een echte Tante Truus. Beiden de tweede partner van één van onze ooms. Ze zijn allebei slank en lang en erg aardig. Ook onze bijna buurvrouw heet trouwens Truus!
Oh, ik dwaal af!

Wie ook een Tante Truus heeft, is de gulle geefster van deze prachtige plankjes met garenklosjes. Ze gaf ze mij kado omdat ze er zelf niets mee doet. Ik ben er heel blij mee, zulke plankjes stonden al heel lang op mijn verlanglijstje! En het garen is heel welkom!
Tussen de klosjes garen zat een briefje van Tante Truus aan haar nichtje: "Misschien kun jij dit garen gebruiken, ik heb veel te veel, anders gooi ik veel weg".
Lieve Tante Truus, het garen is nu bij mij, ik ga er kilometers mee naaien, o.a. aan dekentjes voor kinderen in Ethiopië en ik ben er erg blij mee. Weet u trouwens dat u een heel lief nichtje heeft?

maandag 26 augustus 2013

In de bonen!

Mijn moeder zei het vroeger regelmatig: "Oh, ik ben helemaal in de bonen!", waarmee ze bedoelde dat ze in de war was, zich had vergist.
Ik heb even opgezocht waar die uitdrukking vandaan komt (dat heb ik ook van mijn moeder, zij zoekt altijd dingen op die ze niet weet, iets dat ik als puber echt stom vond, en nu doe ik het zelf ook ... mijn kinderen vinden dat overigens wél leuk!).

In de bonen zijn betekent 'in de war zijn, er niet bij zijn met je gedachten, je vergissen'.
Volgens het Groot Uitdrukkingenwoordenboek van Van Dale gaat deze zegswijze terug op een oud bijgeloof. Vroeger geloofde men dat tuinbonen (ook wel roomse of grote bonen genoemd) tijdens hun bloei een bedwelmende geur verspreidden, die zelfs tot krankzinnigheid kon leiden als men daarbij in slaap viel. Het Woordenboek der Nederlandsche Taal geeft nog meer zegswijzen die teruggaan op dit volksgeloof: 'Als de bonen bloeien, de zotten groeien', 'Hij heeft de bonen in het hoofd', 'De bonen bloeien' (oftewel: 'het is nu de gekkentijd'), 'In de bonen lopen, raken, wonen', 'Loop in de bonen!' ('loop naar de maan').

Wij zijn op dit moment ook in de bonen, en hoe! De boontjes die ergens aan het eind van de lente de grond in gingen, hangen nu in de boom! We hebben er al een maaltje van gegeten en ik heb lachend op een krukje gestaan om de bonen uit de boom te plukken. Echt een aanrader: wat bonenzaadjes (noem je dat zo?) zaaien op een zonnige plek onder een boom, stokken erbij zetten en afwachten maar! 
De bonen in de boom groeien overigens veel beter dan de bonen aan de stokken. Ik denk dat ze van lucht, ruimte en wiebelen in de wind houden.

vrijdag 23 augustus 2013

Deelbare bank

Zoon en ik reden gisteren naar Deventer, parkeerden de auto aan de overkant van de IJssel bij De Worp en voeren met het pontje over naar het centrum, zo leuk! We dronken koffie bij V&D, aten een taartje en bezochten een Game Store. Niet echt mijn ding, wel de zijne! En natuurlijk namen we een stapeltje tijdschriften mee die we achterlieten op dit mooie bankje in het park. Twee uur later waren ze verdwenen en was er hopelijk iemand erg blij mee! Zoon maakte overigens de foto.
Ik vond afgelopen maandag ZES dozen vol nieuwe tijdschriften bij het oud papier. Mijn bagagedrager mag 15 kilo dragen en daar was ik zeker 5 kilo overheen dus zat er niets anders op dan vijf dozen achter te laten ... Volgende keer als ik zoiets vind, bel ik meteen Meneer Pardoes of hij de auto wil pakken en naar mij toe kan komen om alle dozen in te laden. Het is zo leuk om de tijdschriften te delen door ze op bankjes te leggen, ik zou het liefst om een hoekje blijven gluren om te zien wie ze meeneemt ...
Vanmiddag belandde er een setje op een bankje bij een bushalte ergens in Zutphen. Ben benieuwd op welke bank die nu worden gelezen!