zondag 19 juli 2015

Leegte

Onze minibieb stond een uurtje geleden nog vol ... en kijk nu eens! Alle kinderboeken zijn weg en er staan nog slechts 4 boeken voor volwassenen in en 1 DVD.
Heeft er iemand een grap uitgehaald, het leensysteem verkeerd begrepen of houdt heel Zutphen opeens van lezen? Ik snap er helemaal niks van, het voelt een beetje vreemd ...

Ik zette een berichtje met deze foto op Facebook met de vraag of er mensen in de buurt wonen die boeken kunnen missen om de minibieb aan te vullen. Ik heb zomaar het idee dat ie morgen weer bomvol staat!

(De boeken zijn vanmiddag op een kleedje in het winkelcentrum hier om de hoek verkocht, zo is gebleken ... onze zoon zag een meisje boeken in tassen laden en heeft daar ook iets van gezegd, hetzelfde meisje zag hij later boekjes verkopen ...)

donderdag 16 juli 2015

Verzoeknummer

Toen de zonen klein waren, naaide ik van alles voor ze. Capes, tasjes, holsters voor houten pistolen, knikkerzakken, etuis en nog veel meer.
Nu ze 17 en bijna 13 zijn, komt de "Mam, wil jij een ..... (vul maar in) voor mij maken?" vraag nauwelijks nog voor.
Gelukkig had Zoon gisteren nog wel een paar wensen: een slaapmaskertje voor als hij hoofdpijn heeft èn een hoesje voor zijn zonnebril. Dat die laatste in Ethiopische kleuren wordt gemaakt, zal vast geen verassing voor jullie zijn!

woensdag 15 juli 2015

Alles in huis!

Een shirt gemaakt voor de BMX-minnende Zoon! Met dank aan zijn broer voor het shirt (was hem te klein geworden) en mijn voorraadkast voor het flockfolie.
Ik kan daar zo van genieten, dat ik met tijd, geduld en de juiste materialen eenvoudig iets moois en nieuws kan maken.
Zoon is er blij mee!

maandag 6 juli 2015

Feest!

Mijn jongste sluit deze week zijn lagere school tijd af. Acht jaar lang ging hij met tegenzin naar school tot hij in groep 8 Meneer S. als meester kreeg. Meneer S. verdient een medaille want wie mijn jongste vrolijk uit school laat komen, is een ware kunstenaar!
Als dank naaide ik 10 meter vlaggenslinger voor in de klas zodat er volgend jaar, als er weer 16 "nieuwe" bofferds in het lokaal zitten bij Meneer S., niet alleen een taart met brandende kaarsjes op het digibord staat maar er ook een echte slinger in de klas hangt als je jarig bent!

dinsdag 30 juni 2015

Afwashulp

Omdat de oudste hem smeerde naar een examenfeestje op de pier bij de IJssel en zo goed getimed zijn afwasbeurt mis liep, moesten we zelf aan de vaat ... maar gelukkig hebben wij onze Russische Sonia in haar gewonnen retro keukenschort (bij http://ogenzalf.blogspot.nl/) aan het werk kunnen zetten en werd alles toch nog blinkend schoon!

zondag 28 juni 2015

Inspiratie

Gisteren liet een kennis mij haar sleutelhanger zien en had ik "floep" inspiratie voor een eigen variatie. Deze sleutelhangers (op de foto zijn ze in de maak) zijn niet te missen in je tas en het leuke is, ze passen ook om je pols als je je sleutels even ergens wilt laten maar geen tas bij je hebt!

Heb je nog centimeters ongebruikt liggen: ik hou me aanbevolen! Uiteraard vergoed ik de verzendkosten.

donderdag 25 juni 2015

Letterpret!

Bij onze favoriete kringloopwinkel lag een houten bord in de afvalbak. Inmiddels is het bord omgetoverd tot prachtig etalagemateriaal voor onze scrabblesleutelhangers. Top gedaan Meneer Pardoes!
Wat zal dat mooi staan op de kraam a.s. zaterdag bij de Hip en handgemaaktmarkt in het Openluchtmuseum! En uiteraard nemen we ze ook mee naar Het Koelhuis in Zutphen waar we op het SMELT festival staan op 4 juli a.s.

zondag 31 mei 2015

Omhulling

De deken is klaar, elf van zijn mooiste overhemden sneed ik tot vierkantjes en maakte er voor haar een warme deken van. Zodat ze zich, als het missen soms te zwaar voelt, kan omhullen met warmte en herinneringen.
Het was een grote klus en ik heb er best lang over gedaan. Dat kon en mocht, er was geen haast. De overhemden hadden al zes jaar liggen wachten tot ze er aan toe was iemand te vinden die er een deken van wilde maken ... Een bijzondere opdracht!

Nu is mijn werktafel "leeg" en is er weer ruimte voor nieuwe dingen.
De spijkerbroekenstofstapel lonkt en roept: maak tassen van ons! Die uitdaging neem ik graag aan!

dinsdag 26 mei 2015

Poezengeluk

Onze zomerkoningin tussen de zomerkoninkjes! O wat lag ze daar heerlijk en nee ze snapte écht niet waarom dat niet mocht ...

De eerste aardbei is inmiddels geoogst! De tweede en derde zijn door Meneer Merel opgegeten. Meneer Merel heeft hier een geweldig leven; naast biologische broodkruimels eet hij nu ook overheerlijke zoete aardbeien en over een paar maanden sappige druiven naar keuze te plukken aan drie kanten rond het huis. Onze tuin is niet zo groot maar zit vol dieren en wordt door een aantal vaste bezoekers iedere dag aangevlogen en aangetrippeld. Ik kan daar enorm van genieten!

maandag 25 mei 2015

Buiten koken!

Vandaag kookten we buiten, op onze nieuwe "Janske" die we kochten bij Anderson Woodburners.

Met een smile van oor tot oor hebben we er een rijst-groentemix op gekookt in de gietijzeren pan die ik afgelopen zomer vond bij de Kringloop.
Na afloop ging onze oranje fluitketel op de kachel voor een heerlijk potje thee (zie foto met meneer Pardoes).
Ja, hier word ik héél erg blij van!

donderdag 26 februari 2015

Dag vissen ...

Iedere ochtend loop ik naar onze vijver en praat wat met de vissies die daar vrolijk en tevreden in zwemmen. Een grote oranje goudvis (die hier al zwom toen we 8 jaar geleden in Zutphen kwamen wonen) en drie kleinere van een ander soort. Ik herken ze want de kleintjes zien er alle drie net een beetje anders uit.
Toen ik vanochtend al kletsend op de vijver af liep, bleek het water akelig leeg. De buurvrouw had het laatst over een reiger die in achtertuinen landt en vijvers leeg hapt. Ik gun een reiger best een vis maar met de IJssel om de hoek had ie daar uit eten mogen gaan! Het idee dat die leuke visjes door zijn/haar keel zijn gegleden ... ik ben er echt een beetje droevig van ...
(plaatje komt van internet)

zondag 1 februari 2015

Vijftien

Ruim 15 jaar geleden kwam ze in ons leven: Otje, een poesje van amper 6 weken. Ze woonde met 12 andere kittens (van 2 moeders) in een grote kartonnen doos. Op de boerderij waar ze werd geboren, was geen tijd en aandacht voor de kleine poesjes en in de doos konden ze nergens heen, dat was wel zo handig vond de boerin ...

Onze twee katers Puk en Jasper waren aardig voor haar maar Otje moest niets van ze weten. Ze blies en beet en joeg de vredelievende heren haar leven uit. Wij probeerden haar iets bij te brengen op kattengebied maar ze begreep er helemaal niks van. Zo leefden Puk en Jasper op het ene eiland en Otje op het andere. Dat ging zo een paar jaar door, tot eerst Puk (bijna 18!) en daarna Jasper (14) hun poezenleven op aarde verruilden voor een leven in oneindige liefde. We verhuisden en besloten dat er ruimte was voor een tweede poezenbeest. Loki kwam en toen Otje hem voor het eerst zag, besloot ze de rest van Loki's korte leven (hij werd helaas maar 4) een hekel aan hem te hebben.
Nu is Otje alweer ruim twee jaar het enige poezenbeest in huis. Daar geniet ze enorm van. Ze is nu 15 en liever dan ooit. Omdat ze doof is, kon ik met Oud & Nieuw met haar op de arm naar het vuurwerk kijken. Vol verbazing keek ze naar alle sterretjes en fonkelingen in de anders zo donkere lucht. Het was een geniet-momentje van ons samen. Genieten doet ze het meest als ze bij Zoon ligt, zoals op de foto. Eindelijk rust, lijkt ze te denken. Na al die jaren poezenstress is haar dat van harte gegund!

zaterdag 31 januari 2015

Troostdeken















Of ik van een stapel overhemden van haar overleden man een deken kan maken. Daar hoef ik niet lang over na te denken, dat doe ik graag! Met uitzicht op de IJssel luister ik naar een sterke vrouw die in haar leven heel veel goeds voor anderen doet. Haar verdriet heeft ze geparkeerd, dat zal ooit wel aan bod komen, andere zaken gaan voor!
Twee tassen fris gewassen overhemden gaan met mij mee, ik snij er vierkantjes van om er een deken van te maken. Vandaag mail ik haar deze foto, ik heb vier rijen lapjes neergelegd om haar een idee te geven hoe de deken worden zal. Ik krijg een paar woorden als antwoord terug en voel: de foto van de deken in wording schenkt haar door de computer heen direct troost. Reden te meer voor mij om er de komende week in alle rust aan verder te werken. Onder mijn handen ontstaat dat wat zij nodig heeft om te helen. Dat ontroert mij diep.
Wat een dankbare opdracht ...

dinsdag 6 januari 2015

De terugkeer van het Licht

Ergens tussen Kerstmis en Oud & Nieuw teken in de laatste jaren een nieuwjaarswens. Dit keer wilde het maar niet lukken, dat wat ik wilde zeggen, kwam niet op papier. Tot ik mij bedacht dat Meneer Pardoes een prachtige foto als schermachtergrond heeft op zijn computer; een foto gemaakt aan de IJssel, zo ongeveer achter ons huis (we wonen niet aan de IJssel ... dat is wel een wens ...een klein huisje met alles beneden, een grote schuur en veel grond).
De foto siert nu onze nieuwjaarsgroet en omdat ik jullie ook het allerbeste wil wensen, plaats ik 'm ook op mijn blog.

Ik heb 2015 als 'rustjaar' benoemd. Dat alleen al geeft voldoende ruimte in mijn hoofd. Ik heb ontzettend veel spullen weggegeven, naar de kringloop gebracht en verkocht. Allemaal spullen die niet passen bij het NU. Dingen die als ballast voelden. Ik heb agenda's van jaren in de papierbak gekieperd, stapels lappen uitgezocht waar ik niks van zal gaan maken en alle overbodige dekens hier in huis meegegeven aan een echtpaar dat iedere lente afreist naar ergens in Polen waar ze bejaarden voorzien van dat wat nodig is.
Ik heb genoeg, nog steeds teveel eigenlijk ... het opruimen gaat nog wel even door ...