zaterdag 31 januari 2015

Troostdeken















Of ik van een stapel overhemden van haar overleden man een deken kan maken. Daar hoef ik niet lang over na te denken, dat doe ik graag! Met uitzicht op de IJssel luister ik naar een sterke vrouw die in haar leven heel veel goeds voor anderen doet. Haar verdriet heeft ze geparkeerd, dat zal ooit wel aan bod komen, andere zaken gaan voor!
Twee tassen fris gewassen overhemden gaan met mij mee, ik snij er vierkantjes van om er een deken van te maken. Vandaag mail ik haar deze foto, ik heb vier rijen lapjes neergelegd om haar een idee te geven hoe de deken worden zal. Ik krijg een paar woorden als antwoord terug en voel: de foto van de deken in wording schenkt haar door de computer heen direct troost. Reden te meer voor mij om er de komende week in alle rust aan verder te werken. Onder mijn handen ontstaat dat wat zij nodig heeft om te helen. Dat ontroert mij diep.
Wat een dankbare opdracht ...

dinsdag 6 januari 2015

De terugkeer van het Licht

Ergens tussen Kerstmis en Oud & Nieuw teken in de laatste jaren een nieuwjaarswens. Dit keer wilde het maar niet lukken, dat wat ik wilde zeggen, kwam niet op papier. Tot ik mij bedacht dat Meneer Pardoes een prachtige foto als schermachtergrond heeft op zijn computer; een foto gemaakt aan de IJssel, zo ongeveer achter ons huis (we wonen niet aan de IJssel ... dat is wel een wens ...een klein huisje met alles beneden, een grote schuur en veel grond).
De foto siert nu onze nieuwjaarsgroet en omdat ik jullie ook het allerbeste wil wensen, plaats ik 'm ook op mijn blog.

Ik heb 2015 als 'rustjaar' benoemd. Dat alleen al geeft voldoende ruimte in mijn hoofd. Ik heb ontzettend veel spullen weggegeven, naar de kringloop gebracht en verkocht. Allemaal spullen die niet passen bij het NU. Dingen die als ballast voelden. Ik heb agenda's van jaren in de papierbak gekieperd, stapels lappen uitgezocht waar ik niks van zal gaan maken en alle overbodige dekens hier in huis meegegeven aan een echtpaar dat iedere lente afreist naar ergens in Polen waar ze bejaarden voorzien van dat wat nodig is.
Ik heb genoeg, nog steeds teveel eigenlijk ... het opruimen gaat nog wel even door ...